In de loop van de maand december worden 36 kunstmatige riffen geïnstalleerd op verschillende locaties in de calanque van Cortiou in Marseille. Deze operatie, genaamd REXCOR (Experimenteel Ecologisch Herstel van de ondiepe kustgebieden van de calanque van Cortiou), is bedoeld als experimenteel. De modules, speciaal voor de gelegenheid gecreëerd, hebben als doel het onderwaterleven terug te brengen in deze nu verlaten calanque.
Gelegen aan de uitgang van het afvalwater van de stad, is de calanque van Cortiou vervuild geraakt door lozingen van Marseille vanaf de 19e eeuw tot in de jaren ’80. Na de installatie van een zuiveringsinstallatie die 325.000 m3 vervuild effluent per dag kan verwerken, gevolgd door recente saneringswerken, lijkt de waterkwaliteit weer in orde te zijn. « Vandaag de dag zijn de wateren van Cortiou van goede kwaliteit en zijn de voorwaarden geschapen om dit project te realiseren en het onderwaterleven terug te laten keren », legt Didier Réault uit, voorzitter van de raad van bestuur van het Nationaal Park Calanques. Dit project voor kunstmatige riffen wordt niet alleen door het Park gedragen, maar ook financieel ondersteund door het Wateragentschap Rhône Méditerranée Corse en door de Pôle Mer Méditerranée.

Drie modules voor drie heel verschillende functies
Na een oproep om ideeën werd het innovatieve project voor kunstmatige riffen van de Egis groep – in samenwerking met CDC Biodiversiteit en Architeuthis – geselecteerd: speciaal voor dit project werden drie soorten modules vervaardigd. Afhankelijk van hun vorm en hun locatie hebben ze elk een heel specifieke functie.
- – Het fractalrif: gevormd door brede betonnen bloemblaadjes, op verschillende niveaus en blootstellingen geplaatst, is het bedoeld om de omstandigheden van een rif opnieuw te creëren. Met delen die meer of minder aan stroming of licht blootgesteld zijn, zou het de installatie van verschillende soorten moeten vergemakkelijken. Theoretisch gezien is de hoofdfunctie dus de habitat van mariene soorten.
- – Het ragu-rif : samengesteld uit op elkaar gestapelde betonnen platen, van elkaar gescheiden door meer of minder grote tussenruimten, maakt het de installatie mogelijk van soorten die rotsachtige spleten waarderen. Korhoenders, zeebarbelen, zeebaars of kreeften zouden dit rif waarderen als schuilplaats. Dit rif is bedoeld als habitat maar zou eventueel ook kunnen dienen als voortplantingsplaats.
- – Het connectiviteitsrif : gemaakt met lange gevlochten buizen gevuld met oesterhellen en plantaardige vezels, biedt het jonge vissen talrijke schuilruimtes. Gelegen in ondiepe kustgebieden heeft het als hoofddoel te dienen als kraamkamer voor verschillende soorten (zeebaars, zeebarbelen, lipvissen, serrans, schorpioenvissen…).
Een regelmatige opvolging gedurende drie jaar
De modules worden op een afstand van 100 tot 1.500 meter van de lozing van de zuiveringsinstallatie geplaatst, op vier verschillende locaties. Omdat deze operatie experimenteel is, is er geen zekerheid over de effectiviteit ervan om het onderwaterleven terug te brengen in de calanque van Cortiou. Bovendien is het nut van de experimentele modules met innovatieve vormen niet gegarandeerd. De komende drie jaar zullen bepalend zijn: er zal toezicht worden gehouden op de locaties om de evolutie van de riffen waar te nemen, in de hoop ze gekoloniseerd te zien. In het geval van succes van deze proef kan een grootschaligere operatie worden overwogen om de gehele bodem van de calanque van Cortiou te herstellen.
De plaatsing van de modules zou in de komende dagen moeten plaatsvinden, we zullen dit artikel bijwerken zodra dit is gebeurd.
Margot Harty