Duiken in de Oude Uranium Mijn van Kowary, Polen

De oude uranium mijn van Kowary, gesloten in de jaren ’60, biedt vandaag de dag een unieke ervaring voor duikers. Door de ondergelopen tunnels te verkennen, kunnen bezoekers de echo van het verleden voelen, getekend door het lijden van de mijnwerkers die aan radioactiviteit werden blootgesteld.

Een verstoord mijnverleden

Gelegen in de charmante stad Kowary, in het westen van Polen, werd deze mijn kort na de Tweede Wereldoorlog opgericht. Opgericht op 1 januari 1948 door het staatsbedrijf « Kowarskie Kopalnie », trok het veel vluchtelingen aan die op zoek waren naar werk in een bloeiende mijnbouwindustrie. Stanisław Jasiński, een van de eerste mijnwerkers, begon te werken in de schacht nabij het dorp Podgórze (powiat van Zgorzelec, provincie Neder-Silezië). Zonder opleiding had hij alleen een schop en een pikhouweel om mee te werken, zich niet bewust van de radioactieve aard van het mineraal dat hij aan het delven was. De mijnwerkers moesten geheimhouding betrachten, en degenen die spraken, liepen het risico om op mysterieuze wijze te verdwijnen.

De onzichtbare gevaren

De mijnwerkers, zoals Stanisław Moszkowski, realiseerden zich al snel de gevaren van hun werk. Na vijf jaar het mineraal te hebben gesorteerd, merkte hij nadelige effecten op zijn gezondheid, met stukken huid die van zijn handen afvielen. Anatol Moszkowski, die op 18-jarige leeftijd in de mijn begon te werken, kreeg advies van een Russische ingenieur: “Als je wilt leven, vermijd dan de plekken waar de Pietiorka-naald veel schommelt!” Pas na enkele jaren begrepen de mijnwerkers de aard van hun werk en de risico’s van uraninite, het radioactieve mineraal waarmee ze werkten.

In 1963 stopte de exploitatie van de mijn, waardoor veel mijnwerkers leden aan ernstige ziekten als gevolg van blootstelling aan straling.