De aftelling is begonnen voor de AIDA Wereldkampioenschappen Freediving 2019 die plaatsvinden in de baai van Villefranche-sur-Mer van 2 tot 15 september aanstaande. De Marseillaan atleet Morgan Bourc’his, die ervan droomt zijn titel in constant gewicht zonder vinnen terug te winnen, bereidt zich al maanden voor op zijn laatste wereldkampioenschappen. Hij heeft enkele dagen voor de start van de competitie onze vragen beantwoord (Foto hierboven: Bill Rhamey).Duik in! : In de midden van freediving word je tegelijk de « blauwe man » en « Mister Perfect » genoemd. Waarom?Morgan Bourc’his: de oudste is Mister Perfect, afkomstig uit 2012 bij het Franse team. Ik had kleine attenties voor iedereen, ik zorgde ervoor de groepsspanning te vermijden, dus mijn teamgenoten gaven me deze bijnaam. Het is uiteindelijk op mijn houding overgeslagen; ik maak perfect gecontroleerde uitstapjes uit het water. De“blauwe man” kwam wat later, na de publicatie van een portret geschreven door Luc Le Vaillant in Libération in januari 2016.
Duik in! : De schoolslag ligt aan de basis van je sportloopbaan, zowel tijdens je zwemlessen als bij dynamische apneu zonder vinnen en constant gewicht zonder vinnen. Waarom is deze slag jouw favoriet?
Morgan Bourc’his: Als kind was het mijn favoriet. Ik leerde zwemmen in mijn geboortestad Joué-Lès-Tours, bij Jean-Louis Béraudy en de JTN club. Deze vroege training was me veel later van dienst, een freediver was niet noodzakelijkerwijs een zwemmer van oorsprong. Het beheersen van deze technische bagage stelde me in staat me te specialiseren in zonder vinnen. Dus het werd een beetje mijn handelsmerk, sommige van de cursussen die ik geef zijn gericht op deze zwemmethode, ik gebruik mijn visie uit het zwemmen om de deelnemers meer aquatisch te maken.Duik in! : Sinds 2015 ben je “professionele freediving kampioen”, zoals je op je site zegt. Waaruit bestaat dat beroep?Morgan Bourc’his: Vandaag de dag kan ik leven van mijn imago als freediver en heb ik de mogelijkheid om me aan mijn sport te wijden. Ik ben een ondernemer met verschillende activiteiten gericht op freediving: sponsoring, het organiseren van cursussen voor het grote publiek en conferenties in bedrijven… Professional zijn stelt me in staat mijn tijd beter te beheren en bijvoorbeeld vijf weken naar de Bahama’s te gaan om me voor te bereiden op Vertical Blue, een van de belangrijkste competities van het circuit. Maar we zijn ver verwijderd van de professionele atleten van de grote sporten zoals voetbal, zwemmen of wielrennen die door een club in dienst zijn en zich volledig aan hun activiteit kunnen wijden.Duik in! : Hoe heb je je voorbereid op deze laatste AIDA Wereldkampioenschappen?Morgan Bourc’his: Dit zijn mijn laatste wereldkampioenschappen, maar niet noodzakelijk het einde van de competitie! Ik bereid me voor sinds november 2018, met dagelijkse of tweedagse trainingen en verschillende cycli, soms met minder apneu, meer zwembad, dry apneu op fiets of roeimachine, spiertraining en ook hardlopen en fietsen. Maar hoe dan ook, om goed te zijn moet je apneu doen, veel apneu, met als doel een inspanning te leveren met zo min mogelijk zuurstof.Duik in! : En hoe voel je je een week voor het begin van de competitie?Morgan Bourc’his: Ik ben tevreden met mijn voorbereiding, ik heb ervoor gekozen niet naar Roatan te gaan voor de CMAS wereldkampioenschappen omdat het voor mij niet de beste optie was om twee kampioenschappen in twee maanden te beheren, met tijdsverschil en herstel… Ik wilde me concentreren op mijn voorbereiding in Marseille, thuis: de omstandigheden zijn er moeilijker dan in Nice. De mistral kan de temperatuur van 26 naar 14°C laten dalen midden in de zomer en in 2 dagen. Dat is zeer destabiliserend voor de trainingen. De stroming en de golven spelen ook een rol. Maar ik denk dat het me gelukt is. Ik ging soms naar Nice als de omstandigheden bij mij thuis te moeilijk waren.Duik in! : Hoe ga je om met de aankondigingen de dag voor de competitie, en heb je al een idee van welke je zult doen voor de twee evenementen waaraan je zult deelnemen, constant gewicht zonder vinnen en vrije onderdompeling?Morgan Bourc’his: De aankondiging zou het vertrouwen in jezelf moeten weerspiegelen, je moet niet vals spelen met jezelf. Er is ook een beetje bluf, het is belangrijk om grenswachters te hebben – coach, teamgenoten – om de enthousiasme een beetje af te remmen. Er moet ook rekening gehouden worden met externe factoren, de stroming, eventuele vertragingen tijdens de competitie. Voor nu heb ik een klein idee van wat ik ga aankondigen, maar ik heb nog dingen te verfijnen. Je moet rekening houden met de conditie op het moment, de dag voor de competitie. Tegenwoordig is het makkelijker voor mij om hiermee om te gaan dankzij mijn ervaring.Duik in! : Heb je ooit een aankondiging gedaan die je nog nooit in de training had gedaan?Morgan Bourc’his: Ja, de eerste keer dat ik 90 meter aankondigde tijdens de pre-competitie op Cyprus voor de AIDA wereldkampioenschappen in 2015, was ik nog nooit op die diepte geweest. Maar het was tijdens dezelfde pre-competitie dat Guillaume Néry een bewustzijnsverlies ervoer als gevolg van een fout van de organisatoren, en dat heeft me mentaal « opgegeten », ik kon die aankondiging dus niet herhalen tijdens de daaropvolgende wereldkampioenschappen. Tot die datum had ik nooit mentale problemen, sindsdien train ik met een mental coach volgens de Apter methode, gebaseerd op de verschillende mentale toestanden en ons vermogen om ermee te jongleren.Duik in! : Waarom heb je besloten om te stoppen met de kampioenschappen van de freediving federaties?Morgan Bourc’his: Ik nam deel aan mijn eerste wereldkampioenschap in 2005, en dit is het dertiende. Omdat ze altijd plaatsvinden tussen augustus en september, is de zomer dus gewijd aan de laatste voorbereiding. Ik streef naar iets rustigere zomers en ik heb ook tijd nodig voor andere activiteiten die belangrijk voor me zijn: expedities, schrijven, conferenties. Maar zoals eerder vermeld, stop ik niet met de praktijk, noch met mijn trainingen en competitie. Ik stop alleen met het wereldkampioenschapsformat.
Duik in! : Aan het begin van het jaar ging je met regisseur Jean-Charles Granjon naar het hoge Noorden van Noorwegen om orka’s en bultruggen te ontmoeten. Hoe staat het met dat project?Morgan Bourc’his: Het was een verkenningsfase, we kwamen moeilijke omstandigheden tegen en ontmoetten de verschillende actoren van deze documentaire die in november wordt gefilmd: natuurlijk de walvisachtigen, maar ook de aanbieders die toeristen meenemen om orka’s te bekijken (de whale watchers), de haringvissers, de wetenschappers en niet te vergeten het Sami volk, het laatste inheemse volk van Europa.Duik in! : Je bent ook zeer betrokken bij wetenschappelijk onderzoek naar de psychologische en fysiologische aspecten van prestaties in freediving. Waaruit bestaat dat en wat motiveert je?Morgan Bourc’his: Ik begon met freediving met deze wetenschappelijke invalshoek, toen ik student was was mijn studieonderwerp de fysiologie van de oefening, en omdat ik van freediving hield ben ik begonnen met een onderzoek gerelateerd aan deze activiteit. Ik heb altijd contact willen houden met de onderdrukte wereld, dus ik dien als « proefkonijn » als atleet, met name met professor Coulange in de hyperbare geneeskundeafdeling van de ziekenhuizen in Marseille. Ik heb ook deelgenomen aan een studie over bewustzijnsverlies: sommige freedivers hebben een hogere gevoeligheid voor dit bewustzijnsverlies, en het doel is om een beter begrip van onze fysiologie te krijgen.Duik in! : Wat zijn je plannen na deze competitie?Morgan Bourc’his: In de komende maanden zal ik het druk hebben :-). Ik organiseer vier cursussen voor freedivers tussen het zuiden van Frankrijk en de regio van Parijs, twee reizen naar Bali en Mexico voor de Aziatische en Amerikaanse afdelingen van mijn horlogepartner Tudor, een 10 km zeezwemrace om fondsen te werven voor verenigingen die actief zijn in ziekenhuis eenheden voor kinderkanker, de redactie van twee boeken, waarvan een gerelateerd aan Noorwegen en de andere aan persoonlijke ontwikkeling en de Apter coachmethode, samen met de spreker en mental coach Frédéric Lincker.
Interview door Sandrine Leveugle-Souan