Een team van duikende filmers en freedivers ging op zoek naar de monniksrobben in de Griekse wateren. Deze zoektocht, die gewoon had kunnen lijken, veranderde hun perspectief op interacties met de dierenwereld radicaal, en bracht vele zorgen aan het licht.
De zoektocht naar de robben
De eerste dag van het filmen begint met de zoektocht naar de robben. Het team vertrekt bijna op goed geluk, op aanwijzingen van vissers die deze dieren de dag ervoor op een eilandje zagen, vertrouwend op hun instinct en een beetje geluk. Het is zowel een spel van verstoppertje als pokeren. Het team projecteert zichzelf in vinpotigen en denkt na over wat een rob op dat moment zou kunnen doen. Ze beginnen als hen te denken, op zoek naar hun prooien en alert op elk teken van jacht. Elke drijvende boomstam verandert in een rob die in de zon ligt te ontspannen. Met hun vinnen stellen ze zich de ontmoeting voor bij elke onderzeese schaduw. Maar tot nu toe, geen rob in zicht.
Herontdek het genoegen van het wachten
Een beetje gefrustreerd, maar niet teleurgesteld, geniet het team van deze verkenning, ver weg van hun dagelijkse leven. Interactie met het wilde leven is een voorrecht dat geduld vereist. In een wereld waar internet ons leven heeft overgenomen, zijn we de betekenis van het woord ‘zoeken’ vergeten. We hebben ons vermogen verloren om ons te begeven in afwachting, verlangend alles direct te hebben. Terugkeren naar deze zoektocht hercentreert ons op onze omgeving: we zijn geen meesters van de natuur, ze negeert onze wensen. De dagen verstrijken en ondanks de mislukkingen is de geur van een grot met robben te bespeuren. Het is een kwestie van timing…
Een onverwachte ontmoeting
Enkele dagen later vindt het langverwachte moment plaats! Een jonge rob en zijn moeder rusten in een grot. Dankzij het camerasysteem dat in deze kamers is geïnstalleerd, zijn ze gelokaliseerd. De moeder, voorzichtig, laat haar nieuwsgierige kleintje onder haar toezicht naar buiten gaan. De adviezen van hun gids verlichten de verlegenheid van deze grote zeehonden. Hoewel nieuwsgierig, blijven ze erg voorzichtig. Met filmers op rebreathers en een team van freedivers wordt de observatie stilletjes, van een afstand gedaan. Vier mensen in het water, zonder bellen, zonder geluid. Ze wachten geduldig totdat het duo wakker wordt voor een duik.
Het geluk lacht hen toe: de jonge rob en zijn moeder zijn coöperatief, maar de veiligheidsafstand van tien meter wordt gerespecteerd tijdens hun waterdans. Na een half uur herhalingen gaat het duo er vandoor, waarschijnlijk meer op zoek naar voedsel dan vermoeid door hun aanwezigheid. Robben hebben een indrukwekkende eetlust; ze moeten tot 8% van hun lichaamsgewicht per dag consumeren. Met een volwassen gewicht dat 300 kg kan bereiken, is jagen een noodzaak. Bovendien neemt de deining toe, waardoor hun tijdelijke schuilplaats minder veilig wordt. De teamleden kijken toe hoe ze vertrekken, hopend hen de volgende dag weer tegen te komen…
Heb je van dit fragment genoten?
Lees het volledige artikel.
LEESTIJD ≈ 10 min
Duik in de kern van het Magazine PLONGEZ!
Om van dit artikel en zijn exclusieve inhoud te profiteren, wordt een kleine bijdrage gevraagd.