De winnaars van de prestigieuze wedstrijd Wildlife Photographer of the Year, georganiseerd door het Natural History Museum in Londen, werden in oktober aangekondigd.
De Amerikaanse fotografe Karine Aigner werd uitgeroepen tot fotograaf van het jaar voor haar opmerkelijke afbeelding van een bol van cactusbijen die over het hete zand van een ranch in Texas draait. Op haar close-up zijn alle bijen, op één na, mannetjes die proberen te paren met het enige vrouwtje in het midden.
De prijs voor de jonge natuurfotograaf van het jaar 2022 werd toegekend aan Katanyou uttichaitanakorn, een 16-jarige Thaise. Toen een Brydewalvis zich naar de boot begaf, raakte Katanyou gefascineerd door het contrast van kleuren en texturen van zijn donkere huid, roze tandvlees en de borstelachtige massa baleinen.
Zoals elk jaar is de onderwaterwereld onder water goed vertegenwoordigd onder de winnaars van de wedstrijd met meerdere bekroonde foto’s, waaronder beelden van de Franse fotograaf Laurent Ballesta !
19 winnaars werden aangewezen in verschillende categorieën die de natuurlijke wereld in al zijn pracht en diversiteit vieren. Tijdens een intensief proces werden 38.575 inzendingen uit 93 landen anoniem beoordeeld door een internationaal panel van experts op hun originaliteit, verhaal, technische uitmuntendheid en ethische praktijk. Doug Gurr, directeur van het Natural History Museum, verklaarde: « Natuurfotografen bieden ons onvergetelijke inzichten in het leven van wilde soorten, waarbij ze onzichtbare details, fascinerend gedrag en actuele rapportages over klimaat- en biodiversiteitscrises delen. Deze beelden getuigen van hun bewondering en waardering voor de natuurlijke wereld en van de urgentie om deze te beschermen. »
Het Natural History Museum opende ter gelegenheid hiervan de tentoonstelling Wildlife Photographer of the Year, die de bekroonde beelden presenteert. Deze is te zien tot 2 juli 2023. Om de volledige uitslag van deze competitie te ontdekken, ga naar de website van de wedstrijd. De negenenvijftigste editie van de wedstrijd Wildlife Photographer of the Year staat open voor inzendingen van fotografen van alle leeftijden, nationaliteiten en niveaus sinds 17 oktober.
Ontdek een deel van de 2022 uitslag van de Wildlife Photographer of the Year.
Wildlife Photographer of the Year – Gedragsprijs ongewervelden – The big buzz van Karine Aigner, VS
Karine Aigner kwam dichtbij de actie terwijl een groep bijen met elkaar vocht om te paren. Met behulp van een macrolens legde ze het draaiende tumult van een bol van bijen vast die over het hete zand draaide. Na een paar minuten vloog het koppel in het midden – een mannetje dat zich vastklampte aan het enige vrouwtje in de strijd – weg om te paren.
Bijen wereldwijd worden bedreigd door het verlies van hun leefgebied, pesticiden en klimaatverandering. Aangezien 70% van de bijensoorten ondergronds nestelt, is het des te belangrijker dat gebieden met natuurlijke bodem ongestoord blijven.
Zuid-Texas, VS.
Jonge natuurfotograaf van het jaar – prijs 15 – 17 jaar – De schoonheid van de baleinen door Katanyou Wuttichaitanakorn, Thailand
Katanyou Wuttichaitanakorn is geïntrigeerd door het kleur- en texturecontrast van een Brydewalvis die in de buurt naar de oppervlakte komt. In overeenstemming met de overheidsrichtlijnen voor toerisme zette de excursieboot waarop Katanyou reisde zijn motor uit toen de walvis in de buurt verscheen. Katanyou moest daarom zijn handen stabiliseren om deze close-up compositie vast te leggen terwijl de boot in de golfslag schommelde. Brydewalvissen hebben tot 370 paar grijze baleinen aan de binnenkant van hun bovenkaak. Deze platen zijn gemaakt van keratine, een eiwit dat ook het haar en de nagels van mensen vormt, en dienen om kleine prooien uit de oceaan te filteren.
Boven in de Golf van Thailand, Phetchaburi, Thailand.
Prijs dieren in hun omgeving – De magerte van de brilbeer door Daniel Mideros, Ecuador
Daniel Mideros schetst een aangrijpend portret van een verdwijnend leefgebied en zijn bewoners. Hij plaatste camera’s langs een wildcorridor die wordt gebruikt om de hooggelegen plateaus te bereiken. Hij positioneerde ze zo dat ze het verdwijnende natuurlijke landschap tonen, met de beer ingelijst in het hart van het beeld. Deze beren, te vinden van West-Venezuela tot Bolivia, hebben een enorme achteruitgang ondergaan vanwege fragmentatie en verlies van hun leefgebied. Overal ter wereld blijft de mens bouwen en verbouwen, waardoor er steeds minder ruimte is voor wilde dieren.
Peñas Blancas, Quito, Ecuador
Prijs gedrag vogels – De luisterende vogel van Nick Kanakis, VS
Nick Kanakis krijgt een kijkje in het geheime leven van winterkoninkjes. Nick zag de jonge grijze borstwinterkoning voedsel zoeken. Wetende dat hij de bosjes zou verdwijnen als hij naderde, vond hij een open plek in de gevallen bladeren en wachtte. Zeker, de kleine vogel sprong in het kader, drukte zijn oor tegen de grond om naar kleine insecten te luisteren.
Deze techniek voor het detecteren van prooien wordt ook gebruikt door andere vogels, waaronder de roodborst. Grijze borstwinterkoninkjes zijn vogels die op de grond leven, vaak gehoord zonder gezien te worden. Ze geven luide, melodieuze zang en schor geschreeuw als ze verborgen zijn in de ondergroei.
Tatamá Nationaal Park, Risaralda, Colombia
Prijs oceanen: een overzicht – Een nieuw leven voor de tohorā door Richard Robinson, Nieuw-Zeeland
Richard Robinson legde een moment van hoop vast voor een walvispopulatie die tegen alle verwachtingen in heeft overleefd. Gehinderd door slechte zichtbaarheid, gebruikte Richard een periscopische camera om de walvissen te fotograferen die zich geleidelijk naar zijn boot toe bewogen. Zijn camera tot het uiterste drijvend in het donkere water was hij opgelucht te ontdekken dat de afbeelding zeer scherp was en het moment van de copulatie in de tijd bevroren. Wanneer een zuidelijke rechtse walvis klaar is om te paren, draait zij zich op haar rug, waardoor het mannetje zijn penis over het lichaam van het vrouwtje moet uitstrekken. Bekend door de Māori als tohorā, werd de Nieuw-Zeelandse populatie bijna uitgestorven in de 1800, dus elke nieuwe kalf biedt nieuwe hoop.
Opnames onder vergunning nr. 84845-MAR van het Nieuw-Zeelandse ministerie van Milieu.
Deas Head, Auckland Eilanden, Nieuw-Zeeland
Prijs gedrag amfibieën en reptielen – De vleermuis-vanger van Fernando Constantino Martínez Belmar, Mexico
Fernando Constantino Martínez Belmar wacht in het donker tot een Yucatan-ratelslang een vleermuis vangt. Met behulp van een rood licht, waar vleermuizen en slangen minder gevoelig voor zijn, hield Fernando de slang in de gaten die uit een scheur kwam. Hij had slechts enkele seconden om de foto te maken, omdat de ratelslang zich met zijn prooi, een vleermuis, terugtrok in zijn schuilplaats. Elke avond bij zonsondergang in de hangende slanggrot vertrekken duizenden vleermuizen om de nacht te voeden. Dat is ook het moment waarop de hongerige ratelslangen tevoorschijn komen en van het plafond zwaaien om hun prooi in volle vlucht te vangen.
Kantemo, Quintana Roo, Mexico
Prijs natuurlijke kunst – Paradijselijke flamingo’s door Junji Takasago, Japan
Junji Takasago weerstaat hoogteziekte om een dromerige scène te creëren. Junji kroop dichterbij de Chileense flamingogroep terwijl ze hun behoefte deden. Door hun choreografie in de weerspiegeling van de wolken in te kaderen, bracht hij de hoogteziekte teniet om deze dromerige scène vast te leggen.
Gelegen in de Andes is de Salar de Uyuni het grootste zoutbekken ter wereld. Het is ook een van de grootste lithiummijnen in Bolivia, wat de toekomst van deze flamingo’s bedreigt. Lithium wordt gebruikt in batterijen van telefoons en laptops. Samen kunnen we helpen de vraag te verminderen door oude elektronica te recyclen.
Salar de Uyuni, Daniel Campos provincie, Bolivia
Prijs planten en schimmels – De magische morieljes door Agorastos Papatsanis, Griekenland
Agorastos Papatsanis creëert een sprookjestafereel in de bossen van de Olympos. Genietend van de interactie tussen paddestoelen en sprookjes, wilde Agorastos een magische scène creëren. Hij wachtte tot de zon door de bomen scheen en het water op de achtergrond verlichtte, en gebruikte vervolgens een grote hoeklens en flitsen om de labyrintische vormen van de morieljes te accentueren. In veel delen van de wereld worden morieljes beschouwd als gastronomische schatten omdat ze moeilijk te kweken zijn, maar in sommige bossen gedijen ze van nature.
Olympos, Pieria, Griekenland
Prijs onder water – Shooting star door Tony Wu, VS / Japan
Tony Wu observeert de elektrische paringsdans van een reuzensteroïde. Terwijl het omringende water vol sperma en eieren van paaiende zeesterren was, stond Tony voor meerdere uitdagingen. Vastgezet in een kleine gesloten baai met alleen een macrolens voor het fotograferen van de kleine onderwerpen, moest hij achteruit bewegen om de wiebelende zeester in zijn gezichtsveld te krijgen, in deze galaxie-achtige scène.
De « dansende » houding van paaiende zeesterren, die oprijzen en zwaaien, kan de afgifte van eieren en sperma bevorderen, of het transport van eieren en sperma in de stroming, waar ze samen worden bevrucht in het water.
Kinko Bay, Kagoshima Prefectuur, Japan
Prijs wetlands – Een overzicht – Het stervende meer door Daniel Núñez, Guatemala
Daniel Núñez gebruikt een drone om het contrast vast te leggen tussen het bos en de algengroei op het meer van Amatitlán. Daniel nam deze foto om het publiek bewust te maken van de impact van de vervuiling van het meer van Amatitlán, dat jaarlijks ongeveer 75.000 ton afval uit Guatemala-Stad ontvangt. Het was een zonnige dag met perfecte omstandigheden, zegt hij, maar het is een triest en schokkend moment.
Cyanobacteriën gedijen in aanwezigheid van vervuilende stoffen zoals rioolwater en landbouwmeststoffen, waardoor algenbloei ontstaat. Pogingen om het wetlandgebied van Amatitlán te herstellen zijn gaande, maar worden gehinderd door een gebrek aan financiering en beschuldigingen van politieke corruptie.
Amatitlánmeer, Villa Canales, Guatemala
Portfolio Prijs – « Onder het ijs van Antarctica » door Laurent Ballesta, Frankrijk
Piramide van leven
Levende torens van mariene ongewervelden vullen de zeebodem voor de kust van Adélieland, 32 meter onder het ijs van Oost-Antarctica. Hier, in het midden, is een boomvormige spons bedekt met leven, van gigantische lintwormen tot zeesterren.
Het verhaal van het portfolio:
Laurent Ballesta trotseert ijskoude duiken om de diversiteit van het leven onder het ijs van Antarctica te onthullen. Als onderwaterfotograaf en -bioloog heeft Laurent een reeks grote expedities geleid, die allemaal wetenschappelijke mysteries en duikuitdagingen met zich meebrachten, en resulteren in ongekende beelden. Hij heeft meerdere prijzen gewonnen van de Wildlife Photographer of the Year, waaronder de hoofdprijs in 2021.
Zijn expeditie naar Antarctica, om de immense onderzeese biodiversiteit te ontdekken, vergde twee jaar voorbereiding, een team van ervaren duikers en speciaal ontworpen apparatuur. Zijn 32 duiken in water met temperaturen die kunnen dalen tot -1,7˚C omvatten de diepste en langste duik ooit gemaakt in Antarctica.
Adélieland, Antarctica