Een paar weken geleden, na een duik die me volkomen normaal leek, verschenen de eerste tekenen van een decompressieongeval snel. Deze situatie bracht me naar de hyperbare dienst van het Sainte-Anne ziekenhuis in Toulon, waar ik de behandeling in de tank kon ondergaan. Ik deel deze ervaring graag met u.
Een duik met vrienden bij de Sec du Sarranier
Die zaterdag scheen de zon en de afwezigheid van wind kondigde een ideale dag aan voor een duik met vrienden. Onze bestemming: de Sec du Sarranier, gelegen tussen het eiland Porquerolles en het eiland Port-Cros. De omstandigheden waren gunstig, met een zwakke stroom. We maakten een korte excursie van 4 tot 5 minuten naar 38 meter, waarna de rest van de duik tussen 20 en 25 meter werd uitgevoerd. We bewonderden de baarzen, murenen die in open water zwierven, en scholen sardinellen die rond de paarse gorgonen dansten. Na het respecteren van onze stops, kwamen we rustig terug aan boord na iets meer dan 30 minuten onder water. Dankzij mijn droogpak voelde ik de koude van januari niet.
De eerste symptomen
Bij het beklimmen van de ladder, zonder mijn fles, voelde ik een lichte ischiaspijn, een gevoel dat ik goed kende. Op dat moment besteedde ik er geen aandacht aan. Ik begon mijn uitrusting op te bergen en nam deel aan de nabespreking van onze duik, een klassieke routine.
Echter, het vervolg bleek veel minder gewoon. Ongeveer twintig minuten nadat ik uit het water kwam, voelde ik tintelingen in mijn linkerbeen. Ik waarschuwde onmiddellijk mijn vrienden, omdat ik voelde dat er iets mis was. De tintelingen versterkten. Ik dronk water om te hydrateren, maar de onaangename sensaties bleven verergeren en verspreidden zich naar mijn rechterbeen.
Vond u dit fragment leuk?
Lees het volledige artikel.
LEESTIJD ≈ 8 min
Duik in het hart van het magazine PLONGEZ!
Om van dit artikel en zijn exclusieve inhoud te genieten, is een bescheiden bijdrage vereist.