Zeeschildpadden in Polynesië: Een ongelooflijke heropleving dankzij de inzet van de bewoners en de heiligdommen

Dankzij permanente bewustmakingscampagnes en de uitvoering van beschermingsprogramma’s door de Dienst Milieu van de overheid van Polynesië over het gehele grondgebied, is de situatie van de zeeschildpadden aanzienlijk verbeterd.

Soorten in opkomst door verhoogde waakzaamheid

Dr. Cécile Gaspar, oprichtster van de vereniging Te mana o te moana („De geest van de oceaan“), die sinds 2004 werkt ten gunste van de zeeschildpadden, toont zich bemoedigend: „Voor de groene schildpadden lijkt het erop dat we ons al ongeveer vijf jaar in een opgaande fase bevinden.“ Deze positieve trend wordt weerspiegeld in de toename van de waarnemingen door vissers, pleziervaarders of duikers, zowel in de lagunes als op de buitenhellingen van de riffen. Nog beter is dat er opnieuw meldingen zijn van legstranden van groene schildpadden in gebieden die al jarenlang verlaten waren.

Wat betreft de karetschildpad, hoewel er nog geen lastplaatsen met zekerheid zijn geregistreerd, komt zijn aanwezigheid steeds vaker voor op de rifhellingen. De populaties lijken stabiel en er is een toename van het aantal jonge individuen waargenomen.

Met betrekking tot de andere soorten zeeschildpadden die in Frans-Polynesië aanwezig zijn – de onechte karetschildpad, de lederschildpad en de warana -, zijn de gegevens te zeldzaam en verspreid om momenteel betrouwbare trends vast te stellen.

Zorg en rehabilitatie: toegewijde centra in Bora-Bora en Moorea

Twee gespecialiseerde zorgcentra voor zeeschildpadden zijn opgericht: één in Bora-Bora en één in Moorea, die gewonde, zieke of verzwakte schildpadden opvangen. „Sinds de oprichting hebben we in het centrum van Moorea meer dan 500 schildpadden ontvangen, voornamelijk groene en karetschildpadden, maar ook enkele warana’s en een onechte karetschildpad,“ legt Dr. Cécile Gaspar uit.

Meer dan de helft van de bewoners vertoont verwondingen of ziekten als gevolg van menselijke activiteit: geschoten, gevangen in verlaten vislijnen of slachtoffer van plasticinname. Dit laatste probleem is terugkerend en zelfs als het niet de oorzaak van hun dood is, worden in de meeste geautopsieerde dieren plasticresten aangetroffen.

Goed nieuws echter: in tegenstelling tot andere regio’s van de wereld zijn de toevallige vangsten in vissersnetten zeldzaam in Polynesië, evenals het inslikken van vishaken of botsingen met boten.