Een duikdoop anders dan alle andere in de baai van Saint-Pierre
Na twee jaar missie in het Caribisch gebied, diende zich het ongewone aan in de vorm van een doop aangeboden door Jacques-Yves Imbert, een iconische figuur van het duiken in de baai van Saint-Pierre. Verrast herinnerde ik Jacques-Yves eraan dat ik al een staatsdiploma had, bewijs van enige duikervaring. Maar zijn belofte van nieuwe sensaties wekte mijn nieuwsgierigheid, en ik stemde ermee in het spel mee te spelen.
Een ontmoeting en ongewoon materiaal
Op de pier van de haven van Saint-Pierre stelt Jacques-Yves mij voor aan Pierre Passot (zie kader), een groot specialist in duikmateriaal, al in volle voorbereiding van een vrij unieke uitrusting. Ondanks mijn titel van trimix-instructeur, gewend aan het hanteren van meerdere cilinders, ontdek ik hier iets heel anders: geen luchtcilinders, maar in plaats daarvan lange slangen, een massieve pomp, een zeer zware duikershelm met patrijspoorten, twee imposante gewichten en vreemde schoenen met dikke zolen. Een prachtig duikmes prijkt in de buurt. Om de outfit compleet te maken, wordt mij een droogpak van dikke stof aangereikt, voordat ik word gevraagd plaats te nemen om grondig uitgerust te worden.
Het ritueel van het aankleden
Ik voel me bijna koninklijk: alles is klaar om me als een president aan te kleden! Toch is het hier onmogelijk jezelf uit te rusten: het is een heel team dat me moet helpen deze historische uitrusting aan te trekken, voor een doop in “zware schoenen” die helemaal nieuw is voor mij. Ik geef toe dat ik deze aandacht waardeer, dus laat ik me zonder protest leiden.
Het aandoen van het droogpak verwart me niet echt, daar ik al gewend ben, behalve dat dit zeer stijf is en een bijzondere sensatie biedt. Vervolgens komt een zware riem met lood die mijn borst en rug samenknijpt, niet te vergeten een ongewoon uitziend veiligheidsblok op de borst. Vanaf dat moment vermoed ik de moeilijkheid om op te staan of zelfs te blijven staan: ik heb echt het gevoel dat ik een ton weeg.
Het plaatsen van de helm versterkt dit gevoel van zwaarte, hoewel deze aan de voorkant open blijft: ik voel nog geen claustrofobie. Stevig aan de kraag bevestigd met stevige koperen bouten, kan deze niet per ongeluk verloren worden. Een extra gewicht is voelbaar wanneer ik verbonden ben met de luchtslang. Tot slot, als kers op de taart, die beroemde duikersschoenen, zwaar, plakken me letterlijk aan de grond. Ik begrijp meteen waarom deze duikers “zwaarschoenigen” worden genoemd.
Heeft u genoten van dit fragment?
Lees het volledige artikel.
LEESTIJD ≈ 6 min
Duik in het hart van het magazine PLONGEZ!
Om van dit artikel en de exclusieve inhoud te genieten, is een kleine bijdrage vereist.