Wie heeft er nooit van gedroomd om een vis te zijn, rustig onder water te bewegen, walvissen tegen te komen of te spelen met dolfijnen? Het is vaak een kinderwens… Maar het kan werkelijkheid worden.
De eerste angsten
Hiervoor is het vrij eenvoudig: je moet je moed bijeenrapen en je hoofd onder water steken. Dus ja, die stap zetten en een eerste duik nemen is niet zo intuïtief. Je kunt angsten hebben. Persoonlijk had ik er veel bij mijn eerste onderdompeling, of liever bij mijn eerste keer onder water gaan. Maar wat een ontdekking! Ik was een vis! Weliswaar, een onhandige vis die alle kanten op zwom, maar ik was een vis. Eindelijk zwom ik met hen mee! Ik zag hoe deze stille wereld eruitzag die commandant Cousteau beschreef. Ik zag de wereld van de Diepblauw. Deze ervaring duurde slechts een paar momenten, een paar minuten op een zomermiddag, maar in werkelijkheid heb ik voor een leven lang geleerd!
De snel vergeten beperkingen
Dus ja, om te duiken moet je je laten opleiden, uitgerust zijn met een vaak te zware fles, soms in koud water duiken, midden in een deining die je doet denken «maar wat doe ik hier?». Je moet de wet van Bolt kennen, de maritieme knopen, de werking van een ademautomaat, de veiligheid en de eerstehulpgebaren. Je moet je apparatuur afspoelen, opbergen en soms een paar uur de flessen opblazen. Je moet leren onder water te kijken, het mariene leven benaderen zonder het te verstoren. Je moet accepteren dat er soms, behalve wij, niemand anders onder water is: de vissen waren niet van de partij. En dan zijn er alle vrienden en zelfs de onbekenden met wie je alleen een duik deelt, maar op wie je let zoals zij op ons letten om ervoor te zorgen dat alles goed gaat. En dan is er natuurlijk de borrel, zoals de derde helft van rugby, maar zonder de pijnlijke ribben en het blauw oog.
Het welzijn van de onderdompeling
Artsen spreken over de kracht van water en het welzijn dat bewegen erin ons biedt. Voor sommigen is het de diepgewortelde herinnering aan het begin van ons leven, toen we baadden in het vruchtwater in de buik van onze moeder. Duikers zijn van hun moeder naar de zee gegaan. Uiteindelijk is het een beetje zoals het hoort, een plek zoeken waar je je goed voelt.
Als je kinderwens is om met de vissen te zwemmen. Haast je! Beleef het! Voorzie je van een paar zwemvliezen, een masker en een snorkel of stap een duikclub binnen en verken de onderwaterwereld!
Pierre Boissery