De fotograaf Gabriel Guzman wint de inaugurele editie van de onderwaterbeeldwedstrijd gericht op de regio Australië-Azië.
Tijdens een ceremonie die afgelopen zaterdag 28 september plaatsvond in Sydney, tijdens de Go Diving Show ANZ, maakten de organisatoren van de eerste Underwater Awards Australasia 2024 (DivePhotoGuide (DPG), Underwater Australasia, UW Images) de acht winnaars in elke categorie bekend, gekozen uit honderden foto’s en video’s.
Een zonnige eerste prijs
Deze wedstrijd nodigde gepassioneerde onderwaterfotografen van over de hele wereld uit om hun meest meeslepende en overtuigende beelden en video’s van de regio Australië-Azië in te sturen. Fotografen werden uitgedaagd om zich onder te dompelen in de uitdaging om de essentie van dit buitengewone gebied vast te leggen, waar elk beeld het verhaal vertelt van het delicate evenwicht en de adembenemende schoonheid die kenmerkend zijn voor onze oceanen.
De prestigieuze jury bestond uit Tobias Friedrich, Jayne Jenkins, Brett Lobwein, Ross Long, Matty Smith en William Tan. De grote winnaar van de wedstrijd – de ‘Best of Show’ – is Gabriel Guzman met zijn prachtig uitgevoerde verzameling ‘zonnige’ beelden, die de eerste plaats behaalde in de categorie Portfolio.
Underwater Awards Australasia 2024 winnaarslijst
Bekijk ook de resultaten op de website van de competitie: hier.
Sydney
1e prijs – Talia Greis (Australië)
« « Puff »
Dit ongewone en niet gedocumenteerde gedrag kan zelfs door de meest ervaren wetenschappers, gespecialiseerd in het gedrag van zeedraken en hengelvissen, niet worden verklaard. Ik was de fotografie met grote diafragmaopening aan het uitproberen op een lokale duiklocatie toen deze gestreepte hengelvis (die duidelijk een enorme maaltijd had verorberd) een rookachtige substantie uitbraakte. Omdat ik nog nooit een dergelijk voorval had gezien, heb ik meer dan een uur naar dit gedrag gekeken. Experts kunnen alleen maar aannemen dat de hengelvis een zak met eieren had opgegeten (met of zonder opzet). Dit zou waarschijnlijk hebben geleid tot een opgeblazen maag, die ertoe zou hebben geleid dat het individu delen ervan uitspuugde. De natuur op z’n best.
2e prijs – Rowan Deat (Verenigd Koninkrijk)
« « Perceptie van diepte »
In de afgelopen drie jaar had ik honderden kwallen zien samenkomen in de baai van een van de populairste stranden van Sydney. Dit jaar waren er meer dan ik ooit had gezien, sommige delen waren meters diep en dichtbevolkt. Zwemmend in de baai en fotograferend in de diepste concentratie van kwallen, hoopte ik een buitenaards beeld met veel diepte te creëren, dat laat zien hoeveel er waren.
3e prijs – Daniel Sly (Australië)
« Portret van een dwergzeepaardje«
De dwergzeepaardjes van Sydney zijn ongrijpbare en zeer discrete schepsels, endemisch voor de koraal- en algenriffen die Sydney omringen. Deze goed gecamoufleerde leden van de Syngnathidae-familie zijn meesters in verhulling, vaak versmelten ze met de ondergrond, wat hen bijzonder moeilijk te fotograferen maakt. Het doel van deze afbeelding was om een helder standpunt vast te leggen met de blauwe waterkolom als achtergrond. Ik had dit individu meerdere keren in de voorgaande week bezocht, zijn gedrag observerend en opgemerkt dat hij zich vaak terugtrok op een stuk zacht koraal aan de rand van een groot rotsblok. Deze locatie bood een ideale gelegenheid voor een lage opnamestand, waardoor het mogelijk werd hem uit zijn omgeving te laten springen. De foto is genomen tijdens bewolkt weer, wat resulteerde in een diepe en zachte blauwe tint van het water. Om de nadruk op het onderwerp te leggen, heb ik een snoot gebruikt om alleen hem te verlichten. Een langere sluitertijd gecombineerd met een lichte opwaartse panning van de camera droeg bij aan het uiteindelijke effect.
Eervolle vermelding – Daniel Sly (Australië)
Eervolle vermelding – Daniel Sly (Australië)
« Half lucht half water »
1e prijs – Jenny Stock (Verenigd Koninkrijk)
« « Tongaanse kalme kraamkamer »
Hier rusten een bultrugmoeder en haar kalf net onder het oppervlak in de kalme en warme wateren van Vava’u. De zwangere vrouwelijke bultruggen arriveren elk jaar in juli. Nadat ze zijn bevallen, blijven ze in deze kraamkamer totdat de jongen groot genoeg zijn om hun eerste reis naar Antarctica te maken. Om foto’s van bultruggen te maken, is het vaak beter om een snorkel te gebruiken in plaats van te duiken met duikuitrusting, omdat dit minder luchtbellen aan de oppervlakte veroorzaakt, die hinderlijk kunnen zijn op de foto.
2e prijs – Gabriel Guzman (Chili – Australië)
« « Babyschildpad »
Gevangen op Heron Island, een vitale broedplaats voor zeeschildpadden, onthult deze gescheiden opname het moment van de eerste zwempartij van een babyschildpad na het uitkomen. De afbeelding gaat elegant van ondiepe wateren naar de horizon, die de reis van de schildpad van zijn geboorteplaats naar de enorme oceaan om hem heen illustreert. Om dit moment vast te leggen, zorgde ik ervoor geen flitsers of kunstlicht te gebruiken, om de kwetsbare natuur van deze pasgeborenen te respecteren. Na het maken van een paar foto’s liet ik het kleintje zijn reis zonder extra stress voortzetten. Deze foto is een eerbetoon aan de veerkracht en schoonheid van nieuw leven en benadrukt zowel het belang van Heron Island als de verantwoordelijkheid om zijn natuurlijke wonderen te behouden.
3e prijs – Matt Testoni (Australië)
« « Vulkanische zonsondergang boven een zeeschildpad »
Zwemmen in de ondiepe lagune van Lady Elliot Island is altijd een opwindend moment wanneer je een schildpad tegenkomt. Deze zwom rustig over het rif terwijl ik in de buurt zwom, wachtend tot de diepte en het licht perfect waren. Normaal gesproken bereikt de zonsondergang dit deel van het eiland niet, maar een zeldzame vulkanische activiteit in Tonga enkele maanden eerder zorgde ervoor dat de lucht de zonsondergang vaak over het eiland uitstrekte, alles hullen in een prachtige roze en paarse gloed. Bovendien, als je goed kijkt, zie je een dagsquid die zich in de foto verstopt.
Eervolle vermelding – Paula Vianna (Indonesië)
Eervolle vermelding – Gabriel Guzman (Chili – Australië)
Smartphone
1e prijs – Selanie Waddilove (Australië)
« « Kan ik je helpen? »
Soms vraagt een foto erom genomen te worden… De speelse houding van deze kleine in tegenstelling tot het verlaten touw was zowel opvallend als prachtig. Vaak spelen de jonge Nieuw-Zeelandse pelsrobben bij Baranguba touwtrekken en tikkertje met drijvende algen, waarbij ze zich erin onderdompelen en eromheen draaien, om ze op te pakken voordat een andere pup ze kan stelen. Deze vroege ochtend in april speelden de pups, in plaats van met algen, met touwen en ander plastic afval dat door de golven en de wind van de afgelopen week was aangespoeld. Ik nam een paar foto’s om hun plezier vast te leggen en trok zachtjes aan het uiteinde van het touw, in de hoop ze met een spel af te leiden om het uiteindelijk weg te kunnen halen. Terwijl de zeehonden speelden, rolde ik het touw voorzichtig in mijn hand en verborg het in mijn duikpak om het correct weg te gooien bij onze terugkeer naar de kust.
2e prijs – Selanie Waddilove (Australië)
« Staande zeeduivel »«
Tijdens een snorkeltocht bij Wagonga Inlet, Narooma, werd deze gestreepte zeeduivel gespot, langzaam bewegend tussen de zeegrasvelden. De middagzon bood perfect licht om de texturen en verbluffende details van dit vreemde kleine schepsel te benadrukken. Van de grote omgedraaide mond tot de fascinerende ‘lokker’ en de borstvinnen gebruikt om over de oceaanbodem te ‘lopen’, deze vissen zijn zeer interessant om te zien en te fotograferen.
3e prijs – Christopher Fletcher (Australië)
« « De knorrige schildpad »
Deze foto is gemaakt tijdens een duik in Moalboal, Filippijnen. Er waren overal schildpadden! Deze trok echter mijn aandacht omdat hij op een koraalrand zat en een dutje deed. Toen ik de duiklampen aanzette, hief hij zijn hoofd op alsof hij wilde zeggen: « Hoe durf je mijn slaap te onderbreken? » Zijn blik was onbetaalbaar. Zodra ik de foto had gemaakt en de lichten uitdeed, zakte zijn hoofd weer naar beneden en ging hij terug naar droomland, waar schildpadden over dromen…
Milieu
1e prijs – Emma Turner (Australië)
« Lifter »
Blackwater-duiken – vrij drijven boven diepe wateren in de duisternis van de nacht, met als enige visuele referentie een lijn van neerwaartse lichten, hopend een glimp op te vangen van de ‘andere wereld’ – is mijn favoriete bezigheid. Deze vrouwelijke argonaut, die eigenlijk een octopus is met een ‘eierschaal’, kwam uit het niets en raakte me aan. Dit was mijn kans. Reed ze op een kwal, zoals ik had gehoopt? Terwijl mijn ogen en camera scherpstellen, vraag ik me af op wat ze werkelijk rijdt. Metaal? Plastic? Beide? Een condoomverpakking? Oh mijn God, een yoghurtdeksel! Wat triest voor ons beiden! Reist deze argonaut over menselijk afval terug naar zijn habitat in de open zee, of is vervuiling zo ‘normaal’ geworden dat hij het voor organisch materiaal aanziet?
2e prijs – Andrii Slonchak (Australië)
« Een hondenspeeltje of een plastic val? »
Tijdens een duik op het eiland North Stradbroke zag ik plotseling een tapijthaai die zich met hoge snelheid naar mij toe bewoog vanuit de wolk van opgeworpen sedimenten. De haai droeg een stuk glanzend plastic rond zijn nek. Zoals ik later hoorde, had onze gids de haai gezien die vastzat in een plastic frisbee voor honden en geprobeerd het speeltje te verwijderen, maar de haai, geschrokken, was weggezwommen. Ik had minder dan een seconde om deze foto te maken voordat de haai verdween. Ik heb hem nooit meer teruggezien en vroeg me af of hij het speeltje kon verwijderen of dat hij een triest lot had ondergaan. Tapijthaaien moeten in hun omgeving opgaan wanneer ze jagen, en de opvallende frisbee zou deze vaardigheid ondermijnen, waardoor de haai kwetsbaar en mogelijk ongeschikt zou zijn om een hinderlaag te leggen voor zijn prooi. Deze foto benadrukt een cruciaal milieuprobleem: het ondoordachte gebruik van plastic hondenspeeltjes op Australische stranden, die vaak in de oceaan belanden en het zeeleven in gevaar brengen. Het herinnert ons aan de onbedoelde gevolgen van onze dagelijkse activiteiten voor de oceanen, moedigt ons aan om ons gebruik van plastic te heroverwegen en benadrukt het belang van organisaties die zich inzetten voor het opruimen van plastic van stranden, zoals Take 3 For the Sea.
3e prijs – Silke Stuckenbrock (Australië)
« Mode slachtoffer »
Na dagenlang te hebben gevaren naar een geïsoleerd koraalplatform aan de rand van het Great Barrier Reef in Australië, verschijnt er een heremietkreeft op een schijnbaar ongerept strand. In plaats van een schelp draagt hij een groot plastic deksel. Naarmate heremietkreeften groeien, zoeken ze naar grotere schelpen die lichter moeten worden gemaakt, en dit deksel is zowel groot als licht. De kreeft lijkt tevreden met zijn keuze, ook al zou een roofdier hem gemakkelijker uit zijn plastic huisje kunnen trekken. Gerenoveerde schelpen worden vaak van generatie op generatie doorgegeven, wat de belangrijkheid benadrukt om schelpen op het strand te laten en plastic afval mee te nemen. Met weinig avondlicht vond ik ook een lage hoek, slechts uitgerust met mijn oude maar betrouwbare reflexcamera, een lange lens en mijn hoed als lenssteun. Deze foto bleek prachtig te zijn, de heremietkreeft bleef ongestoord en de geringe scherptediepte zorgde ervoor dat het onderwerp centraal in de afbeelding stond.
Eervolle vermelding – Silke Stuckenbrock (Australië)
Eervolle vermelding – Jenny Stock (Verenigd Koninkrijk)
Australië
1e prijs – Lewis Burnett (Australië)
« Liggend »
Onderwater fotograferen van de vreemde en prachtige slangschildpad maakte altijd al deel uit van mijn duikwensen in het zuidwesten. Deze fascinerende reptielen leven in de zoetwatergebieden die de regio doorkruisen en worden meestal op het land gezien tijdens het paarseizoen, wanneer ze op zoek zijn naar een partner. Ik vond dit specifieke exemplaar tijdens mijn eerste duik in zoetwater in de omgeving en ik had me geen beter onderwerp kunnen wensen om te fotograferen.
2e prijs – Gabriel Guzman (Chili – Australië)
« Zonnebadende koraalduivel »
Ik zag een koraalduivel zwemmen dicht bij het oppervlak. De omstandigheden waren ideaal om iets echt bijzonders vast te leggen, maar ik wist dat ik voorzichtig moest naderen. Terwijl ik mijn adem inhield om te voorkomen dat ik luchtbellen zou creëren die het ongerepte oppervlak zouden verstoren, manoeuvreerde ik langzaam onder de koraalduivel. Toen ik eenmaal gepositioneerd was, zag ik de zonnestralen het water doorbreken en als een schijnwerper op een podium de vis verlichten. De koraalduivel werd perfect ingelijst door de zon, en ik begon het moment vast te leggen. De combinatie van het serene oppervlak, de zonnestralen en de majestueuze koraalduivel resulteerde in een van de meest gewaardeerde zonfoto’s die ik ooit heb genomen.
3e prijs – Daniel Sly (Australië)
« Zijdelings profiel van de bladerrijk zeedraak »
Deze foto is gemaakt tijdens een late middagduik onder de pier van Rapid Bay, een plek die bekend staat om de grote kans om de heilige graal van onderwaterfotografie in Zuid-Australië te ontmoeten: de bladerrijke zeedraak. Om de complexe details van dit dier vast te leggen, werd een enkele snoot aan de rechterkant van de foto geplaatst. Dit gefocuste licht werd zorgvuldig gericht om de bladvormige aanhangsels van het dier te verlichten, waardoor zijn delicate structuur en natuurlijke camouflage in contrast met de donkere omgeving worden benadrukt. Naast deze belichtingstechniek werd er een langere sluitertijd en subtiele panorama beweging van de camera gebruikt. Deze techniek creëerde een zachte en wazige achtergrond die contrasteert met het scherpe en gedetailleerde beeld van de draak, waardoor de diepte en beweging van de scène extra worden versterkt.
Eervolle vermelding – Gabriel Guzman (Chili – Australië)
Internationale wateren
1e prijs – Luc Rooman (België)
« « Salamander »
Ieder jaar duik ik in een van mijn favoriete zoetwatermeren, namelijk De Melle bij Antwerpen, om de Alpenwatersalamanders tussen de waterlelies te fotograferen. In juli van dit jaar ging ik weer op zoek naar een salamander. Na geprobeerd te hebben verschillende exemplaren te fotograferen, ontdekte ik er een die op een waterlelie zat, het lichaam van de salamander vormde een interessante silhouet door het blad heen. Na een fotoserie te hebben gemaakt, liet ik het wezen met rust en ging ik voorzichtig verder met mijn wandeling.
2e prijs – Massimo Zannini (Italië)
« De boom vol amfibieën »
In het voorjaar paren padden in de bergen van Noord-Italië in kleine waterplassen, net als vele andere amfibieën. Ik was foto’s aan het maken van dit paargedrag, toen een kikker hen ineens een paar seconden lang op de rug sprong, waarschijnlijk in de veronderstelling dat het een rots was. Verrast en geamuseerd had ik net genoeg tijd om drie foto’s te maken voordat de kikker door het mannetje van de vrouwtjesrug werd geslingerd.
3e prijs – Vanessa Mignon (Australië)
« Verbondenheid »
We observeerden een week lang zuidkapers in Argentinië. Deze langzaam bewegende walvissen waren zeer gewild bij walvisjagers vanwege hun hoge oliegehalte en het feit dat ze blijven drijven als ze dood zijn. Ze waren de ‘goede’ walvissen om te jagen. In de jaren negentig werden ze geclassificeerd als ‘kwetsbaar’ op de rode lijst van de IUCN. Gelukkig is hun aantal dankzij beschermingsmaatregelen toegenomen en worden ze nu geclassificeerd als ‘minst zorgwekkend’. Elk jaar gedurende een paar maanden bezoeken ze het schiereiland Valdes in Argentinië om zich voort te planten. Daar zijn ze sterk beschermd en gelden er strikte regels voor het benaderen ervan. Het is geruststellend om te zien hoe de mens de trend heeft omgekeerd, van het doden van deze walvissen naar het zorgen voor hen. Het is het bewijs dat we zaken ten goede kunnen veranderen en een soort van uitsterven kunnen redden. Die dag vonden we een moeder en haar kalf die ontspannen waren. We naderden hen langzaam in onze boot, terwijl we hun gedrag observeerden. Ze bewogen nauwelijks. We besloten op afstand het water in te gaan. We zwommen langzaam naar hen toe, steeds weer stoppend zodat ze aan ons konden wennen. In het begin bekeken ze ons en kwamen ze naar ons toe, maar na een tijdje gebruikte de moeder langzaam haar drijfvermogen om te zinken en op het zand uit te rusten. Haar kleintje bleef dicht bij haar, leunend op haar rug.
Eervolle vermelding – Rita Kluge (Australië)
Eervolle vermelding – Catherine Holmes (Australië)
Portfolio
1e prijs – Gabriel Guzman (Chili – Australië)
« De wezens van zon en zee »
Zonfotografie is een techniek die de zon als brandpunt gebruikt om de visuele impact van onderwaterbeelden te versterken. Door het onderwerp voor de zon te plaatsen, creëren de resulterende stralen een natuurlijk halo-effect, waardoor diepte en reliëf aan de scène worden toegevoegd. Deze benadering benadrukt de interactie tussen licht en de onderwateromgeving, waardoor het onderwerp op een opvallende manier naar voren komt. Deze portfolio bevat zes afbeeldingen: een pijlstaartrog, een koraalduivel, een reuzenmanta, een schildpad, een napoleonvis en een titan-trekvis. Deze soorten werden vastgelegd door een mix van geplande opnamen en spontane kansen. Terwijl de meeste afbeeldingen het klassieke zonne-effect tonen, is de foto van de pijlstaartrog uniek. Gemaakt tijdens het ‘gouden uur’ vangt hij de zonnestralen die het water binnendringen met een warme gouden tint, waardoor een andere maar even betoverende sfeer ontstaat. Deze techniek boeit me al jaren en ik heb veel tijd besteed aan het oefenen ermee. Het is niet eenvoudig om de perfecte zonfoto te maken. Het vereist ideale omstandigheden, waaronder kalm water zodat de zonnestralen duidelijk kunnen binnendringen, het volle zonlicht en het onderwerp zo dicht mogelijk bij het oppervlak gepositioneerd. Het wezen moet precies op de juiste plaats zijn, en de camera en flitsers moeten perfect zijn ingesteld om het moment vast te leggen. Het proces omvat veel mislukte pogingen, want het is zeldzaam dat al deze factoren samenkomen. Deze portfolio vertegenwoordigt het beste van deze inspanningen – een collectie van beelden waarin alles eindelijk goed ging.
2e prijs – Marcia Riederer (Australië)
« De Minke-walvis »
Deze afbeeldingen zijn een selectie van mijn favoriete momenten tijdens mijn rechtstreekse ontmoetingen met nieuwsgierige dwergvinvissen. Ik had het geluk om gedurende vier dagen te genieten van prachtig weer en uitzonderlijke zeecondities aan boord van een cruiseschip dat gewijd is aan interacties met dwergvinvissen op de Ribbon-rietvelden, in het Groot Barrièrerif. We brachten het grootste deel van onze dagen door vastgeklampt aan de waterlijn, terwijl verschillende walvissen zich afwisselden om om ons heen te zwemmen. Vaak kwamen ze heel dicht bij me en keken ze me in de ogen. Er is weinig bekend over deze dwergvinvissen, behalve dat ze elke winter het noorden van het Groot Barrièrerif bezoeken. Het gedrag van dwergvinvissen die menselijke interactie zoeken, is nog steeds onderwerp van studies en wetenschappelijk onderzoek. Hoewel de exacte redenen voor hun gedrag niet volledig worden begrepen, is het essentieel om altijd verantwoordelijke en respectvolle richtlijnen te volgen. Door dit te doen, stellen we de walvissen in staat om volledig de controle te hebben over de interacties, wat van elk van deze gelegenheden een voorrecht maakt. Ik heb de excursies gedeeld met onderzoekers van het Minke-walvisproject, die informatie verzamelden om deze walvissen te bestuderen en te monitoren om hun populatie en hun conserveringsbehoeften beter te begrijpen. Het is belangrijk om onderzoek en conserveringsmaatregelen voort te zetten om het langetermijnwelzijn van dwergvinvissen en hun leefgebieden te waarborgen.
3e prijs – Paula Vianna (Brazilië)
« De blauwe stemmen: de schoonheid vastleggen en behoud promoten door de lens »
Dit portfolio legt de buitengewone diversiteit van het zeeleven vast dat te vinden is in de wateren van Australië, Indonesië en Papoea-Nieuw-Guinea. Elke afbeelding is zorgvuldig geselecteerd om de schoonheid van de oceaanbewoners te benadrukken en een gevoel van verbinding en verantwoordelijkheid voor hun behoud te wekken. De eerste afbeelding toont een levendige school gele snappers, waarvan de opvallende patronen getuigen van de rijke biodiversiteit van koraalriffen. De tweede foto toont een manta die boven een kleurrijk rif zweeft, een symbool van de diversiteit en het evenwicht die nodig zijn voor het behoud van alle levensvormen op aarde, inclusief de mensheid. De derde afbeelding toont een dwergvinvis, die elk jaar rond juni en juli de Ribbon-rietvelden in het noorden van het Groot Barrièrerif bezoekt. Wetenschappers weten nog steeds niet waarom deze walvissen elk jaar op deze plek terugkeren, maar men denkt dat deze nieuwsgierige en gevoelige zoogdieren misschien komen kijken naar ons, net zoals wij naar hen komen kijken. De vierde afbeelding is een gedragsfoto, die een zeldzame interactie vastlegt op het wrak van de SS Yongala in Australië, waar een roze pijlstaartrog op een veel grotere pijlstaartrog rust. Dit gedrag, dat jaar na jaar op deze duikplek wordt waargenomen, suggereert een kennisoverdracht van de ene generatie op de andere. Op de vijfde foto stelt een grijze verpleegsterhaai met een haak in zijn mond de perceptie van haaien als gevaarlijke roofdieren in vraag, en benadrukt eerder de realiteit dat mensen jaarlijks honderden duizenden haaien doden. De kleine uitgeslopen schildpad op de laatste afbeelding is gefotografeerd als onderdeel van een schildpaddenbeschermingsproject op het eiland Lissenung, in Papoea-Nieuw-Guinea. Hier worden schildpadeieren verzameld en worden de pasgeborenen veilig vrijgelaten om bij te dragen aan de toename van de schildpadpopulaties in de regio. Deze afbeeldingen herinneren ons aan de complexe relaties binnen de mariene ecosystemen en de dringende noodzaak om ze te beschermen. Het portfolio is niet alleen bedoeld om de schoonheid van het zeeleven te documenteren, maar ook om een dieper waardering en betrokkenheid te inspireren om deze vitale maar kwetsbare omgevingen te behouden.
Eervolle vermelding – Jenny Stock (Verenigd Koninkrijk)
Eervolle vermelding Lewis Burnett (Australië)
Reels Instagram
1e prijs – Ste Everington (Australië)
Ik ben dol op dit wrak als duiklocatie – het is mijn favoriete plek. Voor deze video wilde ik de nadruk leggen op één bepaalde duik, een duik waarbij de roggen langer dan gemiddeld bij ons achter op het schip waren. Maar ik kon de verleiding niet weerstaan om enkele verbazingwekkende ontmoetingen met roggen tijdens andere duiken hier ook op te nemen. Een van mijn favoriete momenten in deze video was het zwemmen naast de majestueuze adelaarsrog. Tot op de dag van vandaag blijft het een van mijn favoriete onderwaterontmoetingen – alles aan dat moment was perfect. Als videograaf geef ik er meestal de voorkeur aan om met een hogere framesnelheid te filmen en vervolgens te vertragen, maar de gracieuze bewegingen van de roggen waren zo vloeiend dat de meeste van deze beelden geen aanpassingen nodig hadden.
2e prijs – Robin Van Eecke (Australië)
De afgelopen maanden had ik het voorrecht om het Ningaloo-rif mijn tweede thuis te noemen. De gezondheid van Ningaloo getuigt zowel van zijn natuurlijke veerkracht als van de conserveringsinspanningen die het beschermen. Het is een lichtpuntje en een herinnering aan wat mogelijk is wanneer we prioriteit geven aan het behoud van onze natuurlijke wereld. Het is het grootste franje-rif ter wereld, dat een continue habitat biedt aan mariene leven, waardoor het een essentiële toevluchtsoord is op onze planeet, waar zulke plekken steeds zeldzamer worden. Door aan dit project te werken, ontdekte ik de schoonheid van dit onderwaterparadijs. Ik had het geluk getuige te zijn van het delicate evenwicht van dit ecosysteem en het vast te leggen om te delen met de rest van de wereld. Met deze video hoop ik niet alleen de schoonheid van het Ningaloo-rif te delen, maar ook anderen aan te sporen om voor onze oceanen te zorgen, omdat deze beelden laten zien wat we riskeren te verliezen. Ik ben dankbaar dat ik deze video aan een grote gemeenschap van duikers en oceaanliefhebbers kon tonen en ik hoop dat ze onze boodschap zullen blijven verspreiden om te beschermen wat we liefhebben.
3e prijs – Peter Ly (Australië)
Een jaarlijks bezoek aan het prachtige Lady Elliot-eiland, waar de manta’s van het Groot Barrièrerif wonen. De video vat zes dagen duiken samen in 43 seconden, waarbij de overvloed aan leven wordt verkend die dit kleine eiland te bieden heeft – een plek in de oceaan waar ik een diepe verbinding mee heb, een plek die ik ook mijn thuis noem.
Eervolle vermelding – Peter O’Leary (Ierland)
Toen ik zag dat deze wedstrijd werd georganiseerd, dacht ik dat het de ideale gelegenheid was om enkele van mijn favoriete mariene interacties te verzamelen en de schoonheid die zich onder het oppervlak bevindt te delen. Of het nu gaat om het veiligstellen van schildpadden die zwemmen op Heron Island, het ontmoeten van luipaardhaaien in het Julian Rocks Nguthungulli natuurreservaat in Byron Bay, of het duiken met bultruggen voor Hastings Point in Nieuw-Zuid-Wales, en alle interacties die nooit zijn gedocumenteerd, elke keer dat ik de onderwaterwereld verkende, herinnert het me eraan waarom ik verslaafd raakte aan het onderwaterleven.
Eervolle vermelding – Talia Greis (Australië)
Elke winter trekken honderdduizenden reuzeninktvissen naar de ondiepe kusten van Whyalla. Ze komen daar om te voeden, vechten en paren. We zien ze vaak van een afstand, maar ik vond het tijd om ze van dichterbij te bekijken. Hun W-vormige pupillen geven reuzeninktvissen een panoramisch zicht op de wereld, omdat ze een bredere horizontale gezichtsveld hebben. Wanneer de mannetjes een vrouwtje proberen aan te trekken, trekken ze hun spieren samen en openen ze hun chromatoforen (zakjes gevuld met pigmenten), waardoor er een bijna hypnotiserende golf van psychedelische kleuren over hun lichaam verschijnt. Absoluut schitterend.