Onderwater- en hyperbargeneeskunde: een kijkje bij de specialist artsen
De artsen Anne Henckes, Peter Germonpré en Mathieu Coulange wijden zich aan de preventie van duikongevallen en de zorg voor gewonde duikers via de hyperbare kamers in Brest, Brussel en Marseille. Samen belichamen ze de voorhoede van de onderwater- en hyperbargeneeskunde in Europa.
In het hart van de nood: de hyperbargeneeskunde afdeling van CHRU Brest
‘Breng hem zo snel mogelijk naar Brest, we zullen hem ontvangen’. Dit zijn woorden die Dr. Anne Henckes vaak herhaalde sinds ze de hyperbargeneeskunde eenheid van CHRU Brest leidt, op de site van La Cavale Blanche. Ze maakt deel uit van het wachtdienstteam – bestaande uit een arts en twee hyperbarisch verpleegkundigen – 24u/24 operationeel voor noodgevallen. Ongeveer twintig duikongevallen, voornamelijk decompressieongevallen (DCS), worden hier jaarlijks behandeld, vaak op verwijzing van de SAMU-regulerende arts.
De diagnose, soms direct, vereist dan een therapeutische recompressie. Maar sommige situaties blijven ambigu, zoals Dr. Henckes opmerkt: ‘Ik communiceer dan met de duikleider, want de precisie van informatie is van het grootste belang’. Het team bereidt dan de hyperbare kamer en de adequate apparatuur voor. Afhankelijk van de aard en ernst van het ongeval worden specifieke recompressietabellen en medicamenteuze behandelingen ingezet. ‘We bereiden ons voor op het ergste: dat is gemakkelijker in deze richting’, vertrouwt ze toe.
Na een klinisch onderzoek, het aanleggen van een infuus en een bloedafname wordt de duiker in de kamer geplaatst, aan het begin van de sessie begeleid door een zorgverlener die zijn toestand onder druk bewaakt, met name door het vermogen om de oren te klaren te controleren.
De roeping van duiker arts
Anne Henckes, die sinds haar tienerjaren duikt, voltooide haar stage en vervolgens haar thesis over het duiken, waardoor ze haar roeping voor de onderwater- en hyperbargeneeskunde ontdekte. ‘Ons beroep is niet alleen genezen, maar ook voorkomen. De kamer stelt ons in staat om zuurstof bij een hogere druk dan de atmosferische te geven voor de behandeling van diverse pathologieën, waaronder die bij duikers’, verduidelijkt zij.
Sommige gevallen blijven haar altijd bij, zoals de evacuatie van een duiker per helikopter, lijdend aan gewrichtspijn en een DCS van het innerlijk oor, wiens toestand verslechterde ondanks een initiële behandeling. ‘De kamer doet niet altijd wonderen. Soms kan er zelfs bij een reglementaire duik een ernstig ongeval optreden – duiken blijft een risicovolle activiteit’, herinnert zij.
Vond je dit fragment leuk?
Lees het volledige artikel.
LEESTIJD ≈ XX min
Duik in de wereld van het Plongez-magazine!
Om te genieten van dit artikel en de exclusieve content, is een kleine bijdrage vereist.