Op 22 november jongstleden ontving professor Daniel Pauly, een Canadese bioloog erkend als een van de grootste specialisten ter wereld op het gebied van mariene hulpbronnen, de Grote Albert 1er-medaille voor oceanografie aan het Oceaaninstituut van Parijs. De gelegenheid voor Duik in! om met deze wetenschapper de problemen van overbevissing te bespreken.
Hoe kijkt u naar de oceanen?Ze zullen niet langer de rollen kunnen spelen die onze industriële beschaving hen heeft toebedeeld, namelijk als vuilnisbelt voor ons afval en tegelijkertijd als onuitputtelijke voedselbron voor onze steeds groeiende bevolking. Visserij is het meest intensieve gebruik dat we ons kunnen voorstellen en het gebied waar de kloof tussen onze wetenschappelijke kennis en onze extractieve activiteiten enorm is.Waarom verslechtert de oceaan nog steeds zoveel, ondanks deze wetenschappelijke kennis die evolueert?Omdat de mens in zijn dagelijks leven de wereldwijde gebeurtenissen en problemen die hem te boven gaan niet heeft geïntegreerd. We leven van dag tot dag, zonder ons zorgen te maken over de lange termijn en de grote uitdagingen die we zullen moeten aangaan (klimaat in het bijzonder). En de politici helpen ons niet! Ze leven met visies op zeer korte termijn van verkiezingstermijnen, terwijl echte noodzakelijke hervormingen worden uitgesteld.Sommige politici sloegen alarm tijdens de COP21…Zeker, maar de mens houdt er niet van degene te kiezen die de waarheid zegt en offers voorstelt.Waar haalt u dan de kracht vandaan om te vechten (via de NGO’s waarin u betrokken bent) als er niets verandert?Omdat onze overleving op het spel staat! We weten dat we moeten vechten, maar we hebben de hefboom die het menselijk bewustzijn beïnvloedt nog niet gevonden. Zeggen dat we bepaalde vissoorten niet meer moeten eten is goed, maar het is niet voldoende om de voorraden te herstellen. De lobbygroepen zijn te talrijk, de grote rederijen wegen te zwaar. Ondanks alle mogelijke studies zal Ifremer nooit stelling nemen tegen de vissers. Er wordt altijd ingegrepen nadat de voorraden zijn uitgeput.Is er een land dat deugdelijker is dan de andere?De Verenigde Staten. De Magnuson-Stevens Act (aangenomen in 1976 en herhaaldelijk hervormd) over de wederopbouw van visbestanden in 10 jaar heeft een echt positief effect gehad. In Europa, met name in Frankrijk, kiezen ministers altijd de kant van de vissers ten koste van de wetenschappers. Het noordelijk halfrond bevoorraadt zichzelf ten koste van de (arme) landen in het Zuiden en de kloof wordt onverbiddelijk groter.
Interview door Martine Carret
Opslaan
Opslaan