Wij hebben het voor u getest – De Nikon Z8 in de Nauticam behuizing
Nicolas Rémy, een professionele fotograaf gevestigd in Australië en oprichter van de online club en school voor onderwaterfotografie The Underwater Club, geeft u zijn zeer uitgebreide feedback op de test van de Nikon Z8 in de Nauticam behuizing.
Nicolas Rémy, professioneel fotograaf gevestigd in Australië en oprichter van de club en de online onderwaterfotografie school The Underwater Club, deelt zijn zeer uitgebreide test van de Nikon Z8 in de Nauticam-behuizing.
Voordeel: een van de beste AF-systemen op welke camera dan ook (tracking, weinig licht); de elektronische zoeker is beter dan een optische zoeker in omstandigheden met weinig licht en lijkt op een digitale reflex onder sterk omgevingslicht; de Z 24-50 mm en WWL-C set biedt een compacte oplossing met een uitstekende beeldkwaliteit; flexibele personalisatie van de bedieningselementen, toegankelijk via acht ergonomische hendels op de Nauticam-behuizing; de accu gaat twee duiken mee. Nadelen : maximale flitssynchronisatiesnelheid van slechts 1/200 s; trage scherpstelling onder rood licht; richt zich soms op zwevende deeltjes in groothoekscenario’s met weinig zicht.
Het is geen geheim dat de Nikon D850 wordt beschouwd als een van de meest presterende digitale reflexcamera’s voor onderwaterfotografie. Gezien hoe vaak de camera verantwoordelijk was voor winnende opnames in wedstrijden, zou de D850 nog steeds de nummer één full-frame camera kunnen zijn onder ervaren onderwaterfotografen. Het is dus niet verrassend dat veel gebruikers van de D850 (en de D500) hun trouwe reflexcamera’s hebben bewaard, in afwachting dat Nikon een spiegelloze camera lanceert die echt de oude garde zou kunnen overstijgen voor de specifieke uitdagingen van onderwaterfotografie. Met de komst van de Nikon Z9 waren veel fotografen met reflexcamera’s, ik inbegrepen, optimistisch dat het wachten eindelijk voorbij was.
Toen ik de kans kreeg om deZ9 te testen in de Nauticam-behuizing, vond ik de nieuwe vlaggenschip hybride camera van Nikon een zeer overtuigende upgrade, met veel verbeterde autofocusprestaties vergeleken met mijn Nikon reflexcamera’s en een betere algehele ervaring. Aan de andere kant zijn het gewicht en de grootte van deze full-frame professionele behuizing niet voor iedereen geschikt, zelfs voordat je de exorbitante prijs in overweging neemt. Dus toen Nikon de Z8 aankondigde, met een behuizing van vergelijkbare grootte als die van de D850 maar met beloofde prestaties op Z9-niveau, leek het dat de gebeden van Nikon-fotografen waren verhoord. Met bijna identieke specificaties als de Z9 leek de nieuwe camera bijna te mooi om waar te zijn, nietwaar?
Om te ontdekken hoe de Z8 zich onder water gedroeg, heb ik de camera in een periode van vijf weken 35 uur ondergedompeld in een Nauticam NA-Z8 behuizing in de gematigde wateren van Sydney, Australië, soms moeilijke wateren met variabele zichtbaarheid van 4 tot 20 meter.
De Z8 werd veelal gepresenteerd als een ‘mini Z9’ en de ‘ware opvolger’ van de gerenommeerde D850. Ik denk niet dat het internet nog een lijst nodig heeft van de specificaties van de Z8, dus ik zal me in plaats daarvan concentreren op de belangrijkste specificaties voor onderwaterfotografie, waarbij ik de nieuwkomer vergelijk met de D850 en met de Z9. Autofocus, elektronische zoeker, accuduur en videomogelijkheden zijn allemaal belangrijke onderwerpen, dus die worden in de volgende secties meer in detail besproken, evenals de lenskeuzes.
Nikon Z8 versus Nikon D850
De Z8 is praktisch net zo groot als de D850, maar ongeveer 10 % lichter. Ze hebben allebei een full-frame sensor van 45,7MP, en de beeldkwaliteit is zeer vergelijkbaar, met uitzondering van het dynamisch bereik, waar de D850 iets beter scoort op papier (14,8EV tegen 14,2EV voor de Z8). Om het perspectief duidelijk te maken, 14,2 EV blijft nog steeds een zeer hoge score, en ik was volledig tevreden met de Z8-bestanden en hoe ik details in de hoge lichten en schaduwen kon terughalen.
Op het gebied van autofocus biedt de Z8 aanzienlijke verbeteringen: 493 punten die 90 % van het kader beslaan, tegen 153 punten en een kaderdekking van 21 % voor de D850. Bovendien kan elk van de 493 AF-punten van de Z8 scherpstellen in omstandigheden met weinig licht van –7EV, tegen –4EV voor het centrale AF-punt van de D850. Met andere woorden, de Z8 zou moeten blijven scherpstellen in omstandigheden die 16 keer donkerder zijn dan die welke de D850 aankan.
Een ander voordeel van de Z8 is de snelheid van de continu-opnamen: hij kan foto’s maken in volledige resolutie in RAW op 20 fps gedurende lange perioden, terwijl de D850 een maximum bereikt van 7 fps. Ik vond deze hogere continu-opnamesnelheid handig voor pelsrobben en bewegende supermacrosubjecten. Wat batterijkapaciteit betreft, heeft de D850 een duidelijk voordeel ten opzichte van de Z8 en alle spiegelloze camera’s, met meer dan 1.000 foto’s op een enkele lading. Ter vergelijking: volgens CIPA-classificaties biedt de Z8 340 foto’s per lading als je het achterdisplay gebruikt en 330 foto’s als je de zoeker gebruikt (zie in de 2de deel de werkelijke cijfers in het water).
Een belangrijk nadeel van de Z8 (en ook de Z9) is de maximale flitssynchronisatiesnelheid van 1/200 s, tegen 1/250 s voor de D850. Hoewel ik vond dat 1/200 s voldoende was om te fotograferen in gematigde wateren, had ik, toen ik de Z9 meenam naar de Rode Zee, meerdere keren een hogere sluitingssnelheid gewenst. Ik sloot uiteindelijk mijn diafragma en verhoogde de flitskracht in plaats daarvan.
De elektronische zoeker vormt een belangrijke verandering voor iedereen die van een reflexcamera zoals de D850 of de D500 komt. De Z9 heeft echter een van de beste elektronische zoekers op de markt (waar we later op terugkomen), en ik vond dat de elektronische zoeker van de Z8 op identieke wijze presteerde. Voor onderwaterfotografie wegen de vele voordelen van de elektronische zoeker van de Z8 ruimschoots op tegen de twee nadelen die ik heb opgemerkt (zie hieronder).
Tot slot is het vermeldenswaardig dat alle lenzen profiteren van ingebouwde stabilisatie in de behuizing op de Z8, terwijl dit lensspecifiek was op de D850. De videomogelijkheden van de Z8 zijn veel beter dan die van de D850 – daar komen we later op terug.
Op papier is de Nikon Z8 op veel gebieden vrijwel identiek aan de Z9. Ik vond slechts vier verschillen die relevant zijn voor onderwaterfotografie. Ten eerste is hij ongeveer 30 % kleiner en 430 g lichter dan de Z9. Ten tweede is de levensduur van de batterij aanzienlijk korter, wat niet verwonderlijk is aangezien de batterij EN-EL15c van de Z8 een capaciteit heeft van 16 Wh, wat ongeveer 45 % is van de 36 Wh van de batterij EN-EL18d van de Z9. Ten derde biedt de Z8 qua kaartplaatsen een CFexpress-slot (type B) en een SD-kaartslot (UHS-II), terwijl de Z9 twee CFexpress-slots (type B) heeft. Professionele filmmakers zouden dit als een nadeel kunnen zien, maar als reizende onderwaterfotograaf heb ik veel liever de mogelijkheid om mijn oude SD-kaarten te blijven gebruiken en de CFexpress-kaartlezer thuis te laten; zoals veel laptops, heeft de mijne een ingebouwde SD-kaartlezer. Mijn oude SD-kaarten zullen me niet weerhouden om twee of drie seconden RAW-bursts op 20 fps te maken (de Z8 heeft een enorme buffer, net als de Z9) en ik kan nog steeds 4K/60p videoclips opnemen in 8 bits kwaliteit. Ten vierde en laatste, heb ik subtiele verschillen gevonden in het volgen van autofocus, die worden gedetailleerd in de Autofocus sectie.
Ik ben in de eerste plaats een fotograaf en kan alleen kort commentaar geven op de Nikon Z8 als filmgereedschap. Ik ben echter begonnen met het filmen van video’s met de Z9 en nu de Z8, en ik merkte dat ik elke twee duiken korte clips opnam, omdat deze camera’s het proces bijzonder eenvoudig maakten in vergelijking met een reflexcamera, om drie redenen.
Ten eerste kon ik van stilstaande beelden naar video schakelen zonder mijn ogen van de elektronische zoeker af te halen. Het was voldoende om op een schakelaar te drukken (rechterduim op de behuizing van de Nauticam) en ik kon beginnen met filmen in 4K of 8K door aan een hendel te trekken die ideaal geplaatst was onder mijn linkerduim. Ten tweede vond ik dat de « full-time » autofocusmodus (AF-F) vrij goed werkte bij het vastleggen van korte groothoekvideo’s. Dat had ik niet verwacht, want eerdere ervaringen met een digitale reflexcamera leerden me dat je simpelweg niet op autofocus kon vertrouwen tijdens het onderwater filmen, omdat de camera op elk moment begint te « pompen », waardoor de beelden onbruikbaar werden. Ten derde werkt de ingebouwde beeldstabilisatie van de behuizing ook tijdens het filmen, en ik vond mijn videoclips verrassend stabiel.
Al met al, ondanks mijn beperkte ervaring met filmen, was het duidelijk hoeveel weinig moeite of tijd er nodig was om korte films op te nemen die ik leuk vond, tussen twee opnames door. Goed videoclips « uit de losse hand » maken lijkt haalbaarder dan ooit, en ik denk nu dat ik videoverlichting zou moeten aanschaffen. Houd er rekening mee dat de Z8 vaak faalt om witbalans correct te handhaven op meer dan 15 meter.
Batterij meer dan voldoende voor 2 volle duiken
Met spiegelreflexcamera’s zijn we gewend de batterijduur te meten aan de hand van het aantal opnamen, maar ik heb gemerkt dat de Z8 en Z9 zich meer richten op de gebruiksduur: hoe lang je de zoeker of het LCD-scherm aan laat staan, hoe vaak je scherpstelt, of je continue tracking gebruikt, hoeveel video je opneemt, enz.
« De Z8 bedient gemakkelijk twee duiken, constant de zoeker gebruikend (helderheid ingesteld op -3), voornamelijk foto’s makend met continue AF-tracking en herkenning van dieren geactiveerd, en enkele korte 4K/60p en 8-bit videoclips opnemend ».
Uit mijn ervaring dekt de Z8 comfortabel twee duiken, de zoeker constant gebruikend (helderheid ingesteld op -3), voornamelijk foto’s makend met continue AF-tracking en herkenning van dieren geactiveerd, en enkele korte 4K/60p en 8-bit videoclips opnemend.
Om tot deze conclusie te komen, heb ik een aantal van mijn duiken vastgelegd met de Z8, die allemaal plaatsvonden in water van 16-17°C (61°-63°F).
Een belangrijke waarschuwing : hoewel de Z8 de EN-EL15a batterijen van de D850 accepteert, moet je de nieuwste EN-EL15c versie kopen om bovenstaande prestaties te behalen.
Al met al kost het niet veel moeite om de behuizing snel te drogen, te openen, de batterijen te wisselen en deze dan vacuüm te trekken, zodat de vacuümcontrole bevestigt dat hij nog steeds waterdicht is. Voor degenen die hun behuizing overdag niet willen openen, heeft Nauticam net een USB-C oplaadconnector uitgebracht waarmee je de batterij van compatibele camera’s (zoals de Z8) kunt opladen zonder de behuizing te openen.
Een rijke zoekerervaring voor aangenamere duiken
Ik kon de elektronische zoeker van de Z8 niet onderscheiden van die van de Z9, wat fantastisch nieuws is, aangezien het een van de beste op de markt is. Over het algemeen is het een veel beter hulpmiddel voor onderwaterfotografie dan de optische zoeker van de D850.
Als u nieuw bent in het hybride systeem, lees dan mijn beoordeling van de Z9, geschreven vanuit het perspectief van een spiegelreflexgebruiker die zich aanpast aan een nieuw paradigma. Ik bespreek uitgebreid de voordelen die de elektronische zoeker van de Z9 biedt, en alles wat daarin staat, geldt ook voor de Z8. Voor dit examen vindt u hieronder de belangrijkste punten van de elektronische zoeker van de Z8.
Ik kon de elektronische zoeker van de Z8 niet onderscheiden van die van de Z9, wat fantastisch nieuws is, aangezien het een van de beste op de markt is. Over het algemeen is het een veel beter hulpmiddel voor onderwaterfotografie dan de optische zoeker van de D850.
Ten eerste, wanneer er veel omgevingslicht is, lijkt de weergave echt « realistisch », wat betekent dat het moeilijk te onderscheiden is van een goede optische zoeker. Dit is het resultaat van de combinatie van de hoge resolutie (3,69 miljoen punten) en de indrukwekkende vernieuwingsfrequentie (120 Hz), die behouden blijft tijdens het scherpstellen. Bij zwak licht past het scherm zich aan om het bekijken en kaderen van uw onderwerpen gemakkelijker te maken. Zoals elke elektronische zoeker kan het moeilijk zijn om zowel uw voorgrond als achtergrond te zien wanneer u een hoog-contrast scène kadert.
Denk aan het fotograferen in de zon met een donkere voorgrond. Ik merkte af en toe dat mijn achtergrond was weggesneden, maar ik kon nog steeds de belangrijkste elementen zien en mijn foto’s samenstellen.
Ten tweede is de zoeker aardig groot en koos ik ervoor om de weergave te verkleinen (er is een optie hiervoor), zodat ik het hele frame van een afstand kon zien, wanneer ik de Nauticam 40°/0,8:1 hoekzoeker gebruik. Het is mogelijk de gehele weergave door deze zoeker te zien als je je masker dicht tegen de zoeker houdt, maar ik geef er de voorkeur aan om een beetje ruimte te hebben.
Ten derde vind ik het echt prettig om alle belangrijke opname-instellingen te zien zonder mijn ogen van de zoeker af te halen en zonder ook maar op een knop te hoeven drukken. Deze informatie wordt weergegeven in twee lijnen, boven en onder het beeld.
Ten vierde maken de visuele focus helpers het handmatig scherpstellen veel eenvoudiger (bij supermacro). De focus is uiteraard instelbaar wat betreft gevoeligheid en kleur, en je kunt zelfs « inzoomen » door op de « + » knop te drukken. Ik vond de scherpstelafstand indicator geweldig, die opkomt wanneer je handmatig scherpstelt. (Ik heb de Nauticam scherpstelring op de Z 105 mm lens geïnstalleerd.) Dit liet me zien hoe dichtbij ik bij de minimale scherpstelafstand van 11,4 inch (29 cm) was, dus ik wist of ik mijn vergroting maximaal had en wanneer het tijd was om de Nauticam SMC-1 te gebruiken voor nog meer vergroting. Nogmaals, het liet me ook weten wanneer ik het maximale uit mijn SMC-1 had gehaald.
Tenslotte is mijn favoriete functie van de zoeker van de Z8 de DX modus, waarin je ervoor kunt kiezen om een ingebouwde APS-C uitsnede toe te passen op de camera en 19MP bestanden te produceren, zeer dicht bij de 20,9MP bestanden van de beroemde D500. In deze modus gebruikt de Z8 nog steeds de volledige zoekerweergave om de DX-kadering te tonen, waardoor de compositie net zo comfortabel is als bij opnamen in de full-frame (FX) modus. Ik heb de DX/FX schakelaar toegewezen aan de Fn2-knop, gemakkelijk toegankelijk via een hendel op de Nauticam behuizing met mijn linkerpink. Tijdens het samenstellen van foto’s gaf het schakelen tussen de FX- en DX-modi me echt het gevoel alsof ik onder water schakelde tussen een D850 en een D500, afhankelijk van wat het beste bij mijn onderwerp paste.
De enige keer dat ik problemen had met de zoeker was ‘s nachts, wanneer ik een rood licht gebruikte. In deze omstandigheden vond ik dat het minder contrast bood dan een goede optische zoeker.
Een ‘vasthoudend’ autofocus die bijna nooit je onderwerp verliest
Overall, het autofocussysteem van de Nikon Z8 is een genot om onder water te gebruiken. Het is simpelweg een van de beste op de markt. Het is gemakkelijker te gebruiken en levert meer goed geslaagde scherpstellingen op dan de zeer gewaardeerde D850 en D500. Hier zal ik mijn algemene bevindingen over de autofocus bespreken, met enkele specifiek op lenzen gerichte observaties in de Lenssectie.
De tracking werkt indrukwekkend en blijft meestal vastzitten aan het onderwerp terwijl je dichterbij komt, terwijl je opnieuw kadert, terwijl het onderwerp zwemt, of alles hierboven!
Zonder twijfel is mijn favoriete modus AF-C 3D: je plaatst het AF-punt op het gekozen onderwerp, drukt op de ontspanknop en de Z8 volgt dat onderwerp door het hele kader (herinner je, 90% dekking). De tracking werkt indrukwekkend en blijft meestal aan het onderwerp kleven wanneer je dichterbij komt, terwijl je opnieuw componeert, terwijl het onderwerp zwemt, of al het bovenstaande! Deze ‘grip’ is een aanzienlijke overwinning ten opzichte van de beste Nikon DSLR’s, of de functie voor ‘dierdetectie’ nu wordt geactiveerd of niet. Voor testdoeleinden heb ik soms een willekeurige alg in de deining geselecteerd en geprobeerd opnieuw te componeren, om te ontdekken dat de Z8 de algen bleef volgen!
Nog indrukwekkender is dat deze prestatie behouden bleef, zelfs bij weinig omgevingslicht, zoals bij het fotograferen van vissen onder een pier met minder dan 4 meter zicht, zonder focuslicht. Voor echt onvoorspelbare onderwerpen, zoals onregelmatig zwemmende vissen, schakelde ik over naar de automatische zonomstelling en liet ik de Z8 bepalen wat het onderwerp was. Dit was productiever dan AF-C 3D, op voorwaarde dat de vis zich onderscheidde van de achtergrond.
Laten we nu in detail treden, door de Z8 met de D850 en de Z9 te vergelijken.
Nikon Z8 versus Nikon D850
Voor bewegende vissen en macro overtrof de Z8 de D850 aanzienlijk, omdat hij veel langer aan het onderwerp kleeft met continu volgen. Dit stelde een andere manier van fotograferen mogelijk, waarbij ik mijn onderwerp van een afstand kon selecteren (AF-C 3D), vervolgens aan mijn benadering kon beginnen en eventueel opnieuw kon componeren, met de zekerheid dat het onderwerp altijd gevolgd zou blijven. Met de D850 (en de D500) benaderde ik eerst en selecteerde vervolgens mijn AF-punt zodra ik op de geplande werkafstand was. Het selecteren van het oog van een macro-onderwerp onder water kan lastig zijn en deze ‘oude’ manier van fotograferen resulteerde in gemiste fotokansen.
De Z8 stelde me in staat sneller te werken dan de Nikon reflexcamera’s, wat meer goede opnamen opleverde, vooral onder omstandigheden met zwakker omgevingslicht. Ik kan me niet herinneren mijn focuslicht überhaupt te hebben hoeven inschakelen, behalve bij het fotograferen met de Nauticam SMC-1 bonnette. De enige macromodus waarbij de D850/D500 nog steeds een voordeel had, was bij scherpstellen onder rood licht (’s nachts). Net als bij de Z9 (en zeer waarschijnlijk bij de spiegelloze camera’s van andere merken), is de Z8 afhankelijk van zijn blauwe en groene sensorsites (maar niet de rode) voor scherpstelling, wat hem langzamer maakt wanneer hij wordt geconfronteerd met een volledig rode scène.
Voor groothoek waren de D850 en D500 al moeilijk te bekritiseren, maar opnieuw maakte de 90% dekking van de Z8 het gewoon minder waarschijnlijk om het onderwerp ‘kwijt te raken’ in vergelijking met slechts 21% van de D850. Dat gezegd hebbende, zelfs als AF-C 3D en Auto-Area beiden heel goed werkten met goed zicht, merkte ik dat bij groothoekopnamen met minder dan 6 meter zicht de Z8 zich soms richtte op zwevende deeltjes tussen de camera en het onderwerp.
Achteraf gezien lijkt de Z8 ‘te veel na te denken’ over de scène, zich vastklampend aan kleine deeltjes die de D850 of D500 negeerden, en dit kan waarschijnlijk worden gecorrigeerd via een firmware-update. Met de Z9 heeft Nikon zijn bekwaamheid getoond bij het maken van significante autofocusverbeteringen via firmware-updates. Daarom heb ik mijn waarnemingen met Nikon gedeeld in de hoop dat we dit probleem later opgelost zullen zien.
Tenslotte, als je mijn artikel over het gebruik van de Nauticam Extended Macro Wide Lens (EMWL) ultragroothoekmacrolens converter hebt gelezen, weet je dat de Z8, Z9 en andere Z-camera’s momenteel last hebben van backfocusproblemen. Nauticam heeft aan dit probleem gewerkt en een oplossing zal binnenkort plaatsvinden; ik zal dit in de toekomst testen.
De Z8 en de Z9 delen blijkbaar dezelfde sensor en beeldprocessor, wat zou impliceren dat ze hetzelfde autofocussysteem hebben. Dat leek meestal het geval te zijn, maar ik merkte twee subtiele verschillen op.
Ten eerste leek de functie voor detectie van dieren, die ik meestal had geactiveerd, vaker zeedieren te herkennen op de Z9. Natuurlijk, als je de handleidingen van de Z8 en Z9 leest, wordt geen van beide camera’s geacht vissen te herkennen: ze zijn ontworpen voor honden, katten en vogels. Zoals ik echter uitleg in mijn uitgebreide recensie van de Z9, ontdekte ik dat de Z9 soms vissen en koppotigen oppikte, en als dat het geval was, hoefde ik de scherpstelling niet naar het onderwerp te verplaatsen. Dit gedrag was onvoorspelbaar op de Z9: tijdens een duik in specifieke omstandigheden herkende het de kingfish, en een andere keer deed het dat niet, maar helderder water en helderder omgevingslicht leken te helpen. Het kostte me een paar duiken om zeker te zijn, maar de Z9 was aanzienlijk beter in het detecteren van zeedieren en het direct focussen op het oog.
Ten tweede leek de tracking in AF-C 3D-modus iets minder goed te presteren op de Z8 dan op de Z9. Beide camera’s zijn aanzienlijk beter dan reflexcamera’s, maar als ik een vergelijkingsschaal van 0 tot 10 had, waarbij de D850 een score van 5/10 had en de Z9 een 10/10, zou ik de Z8 beoordelen met een 9/10. Let op dat ik de Z8 en de Z9 heb ingesteld op niveau 3 en in de ‘Erratic’ -modus in het menu a3 (Focus Tracking with Lock-On), wat betekent dat beide camera’s verder kunnen worden geconfigureerd voor verbeterde autofocusprestaties.
Nikon spiegelreflexcamera’s hebben macrolensmogelijkheden op korte (Z 50 mm f/2.8) en lange (Z 105 mm f/2.8) brandpuntsafstanden, maar het voorste element van de eerste verlengt zich tijdens het scherpstellen, waardoor het minder geschikt is voor gebruik achter een vlakke poort. Echter, de meeste onderwaterhuizen, inclusief de NA-Z8 van Nauticam, kunnen de Nikon FTZ/FTZ-II adapter accommoderen, zodat de AF-S 60 mm F-mount lens op een Z-mount body zoals de Z8 kan worden gebruikt. Tijdens mijn tests heb ik zowel de AF-S 60 mm als de Z 105 mm macrolenzen gebruikt.
Nikon Z 105mm Macro
Zoals ik schreef in mijn beoordeling van de Z9, ben ik dol op de Z 105 mm lens. Hij is scherper dan zijn F-mount voorganger uit 2006, terwijl hij sneller en responsiever is dankzij zijn twee interne motoren. Hij stelt ook iets dichterbij scherp dan de AF-S 105 mm f/2.8 (29 cm versus 31 cm), terwijl hij een vergrotingsfactor van 1:1 biedt. De Z-mount 105 mm past uitstekend bij de Z8, wat het tot een zeer effectieve visportretmachine maakt.
De 60 mm F-mount macrolens blijft een belangrijke plaats innemen in mijn uitrusting, omdat het dezelfde 1:1 vergroting biedt op een kleinere werkafstand (19 cm). Hiermee kunt u dichter bij toegankelijke onderwerpen komen, waardoor de backscatter wordt verminderd en gemakkelijker te monitoren is. In het tijdperk van spiegelreflexcamera’s koos ik meestal voor de AF-S 60 mm in plaats van de AF-S 105 mm om een van deze redenen: slecht zicht, grotere of bewegende onderwerpen. De laatste reden was dat de autofocus van de AF-S 60 mm sneller was dan die van de AF-S 105 mm, maar nu de Z8 zo goed scherpstelt met de Z 105 mm, geldt deze reden niet meer en gebruik ik deze macrolens steeds vaker.
Ik zou graag de tijd hebben gehad om te duiken in « black water » met de Z8, maar in ieder geval heb ik gesproken met Fabien Michenet, een van de beste « black water »-fotografen. Met de AF-S 60 mm vertelde Fabien me dat hij vond dat de AF-C 3D tracking heel goed werkte op « black water »-onderwerpen, terwijl hij deze autofocusmodus niet kon vertrouwen met de D850, met de 60 mm en moest vertrouwen op de centrale AF-punt. Gezien de effectiviteit van de Z8 in combinatie met de AF-S 60 mm en de Z 105 mm, kan ik niet wachten om beide lenzen uit te proberen wanneer ik eindelijk enkele « black water »-duiken maak.
Groothoeklenzen
Toen ik de Z9 testte, was de enige groothoeklens waarmee ik kon fotograferen de Nikon AF-S 8-15 mm fisheye zoom, en ik moest vaak overschakelen naar de DX-modus wanneer de onderwerpen te schuchter waren voor zijn gezichtsveld van 180 graden. Ik was dan ook zeer blij met de mogelijkheid om een rechtlijnige zoom te proberen met de Z8, namelijk de Z 24-50 mm f/4-6,3, samen met de dome Nauticam Wet Wide Lens (WWL-C).
De AF-S 8-15 mm fisheye is een bekende waarde in de onderwaterwereld: scherpe kleuren, goed en bruikbaar achter relatief kleine domes (ik heb de Nauticam 140 mm glazen dome) gebruikt. Zoals verwacht werkt het geweldig met de FTZ-II adapter, maar ik kan niet anders dan denken dat ik onnodig twee lenzen in één draag: een 15 mm fisheye en een 8 mm fisheye, ik zou liever een lichte en vaste 15 mm fisheye hebben voor de Z-vatting.
Nikon Z 24-50 mm en Nauticam WWL-C dome
Soms is een fisheye gewoon te breed, maar een goede beeldkwaliteit krijgen op een full-frame groothoekzoom met rechte lijnen brengt een grote nadelen met zich mee qua gewicht en grootte, namelijk de noodzaak van een 2,8 kg zware 9″ glazen dome of een natte optische dome zoals de WACP-1, die 3,9 kg weegt! Dat was in ieder geval het geval met een digitale reflexcamera… Maar het blijkt dat de Nauticam WWL-C, hun meest compacte natte groothoeklens die slechts 1 kg weegt, uitstekend werkt met de zeer betaalbare Nikon Z 24-50 mm f/4-6,3. Bovendien is het hele bereik van de zoomlens bruikbaar met de WWL-C, waardoor een veelzijdig gezichtsveld van 81° tot 130° ontstaat. Dit dekt een bruikbaar deel van het zoom bereik van de populaire Tokina 10-17 mm (180°-100°) en strekt zich iets verder uit, voor schuchtere onderwerpen waarvoor je anders een 1,4x Kenko converter op de Tokina zou hebben geplaatst.
Wanneer een nog smaller gezichtsveld nodig was, kon ik de WWL-C loskoppelen van de voorkant van mijn platte poort (die nauwelijks uit de NA-Z8 behuizing steekt), deze aan een van mijn flitsarmen bevestigen en verlegen middelgrote onderwerpen fotograferen; de Z 24-50 mm stelt minimaal scherp tot 35 cm over het hele zoombereik.
De WWL-C dome is een van de voor water geoptimaliseerde optieken van Nauticam, wat betekent dat het is ontworpen om de beeldkwaliteit te optimaliseren in aanwezigheid van water, dat, zoals we weten, licht verspreidt, kleuren en scherpte vermindert. Volgens Nauticam levert de Z 24-50 mm/WWL-C combinatie scherpere beelden dan een full-frame fisheye en dome! Ik heb geen rigide vergelijkende tests in het zwembad gedaan, maar ik heb Port Jackson haaien gefotografeerd met beide configuraties en vond dat de WWL-C beelden minstens zo scherp waren als die van de AF-S 8-15 mm zoom met een 140 mm dome, bij dezelfde openingen. Voor groothoek opnames van dichtbij gebruikte ik de WWL-C graag tot f/13-f/14, en ik was blij om te openen tot f/8-f/11 voor verder weg gelegen onderwerpen.
Ik heb veel foto’s genomen van deze haaien (momenteel gegroepeerd in Sydney) en ontdekte dat beide lenzen ongeveer dezelfde hoeveelheid details op de huid konden oplossen, met een lichte voorkeur voor de Z 24-50 mm/WWL-C combinatie. Het is geweldig om te kunnen kiezen tussen een compacte rechtlijnige lens en een fisheye, zonder concessies te doen aan de beeldkwaliteit.
Een optimale opnamesessie met de Nauticam Z8 behuizing
Zoals bij alle Nauticam behuizingen die ik tot nu toe heb gebruikt (dit was de zevende), is de ergonomie van de NA-Z8 uitstekend. De « joystick » multi-selector maakt het verplaatsen van het AF-doel gemakkelijk over de 493 beschikbare posities, en de ingenieurs van Nauticam zijn erin geslaagd om maar liefst acht bedieningshendels rond de handgrepen van de behuizing te plaatsen. Het is een efficiënte ontwerpkeuze: het alternatief zou zijn geweest om minder hendels te implementeren en meer knoppen, maar knoppen vereisen vaak het loslaten van een handgreep, wat neerkomt op verlies van efficiëntie. De Z8 maakt foto’s sneller dan een digitale reflexcamera, en de NA-Z8 behuizing maximaliseert dit voordeel.
De « joystick » multi-selector maakt het verplaatsen van het AF-doel eenvoudig over de 493 beschikbare posities, en de ingenieurs van Nauticam zijn erin geslaagd om maar liefst acht bedieningshendels rond de handgrepen van de behuizing te plaatsen.
Belangrijk is dat het ontwerp van de NA-Z8 zodanig is dat u poorten en lenzen kunt wisselen zonder de achterkant van de behuizing te hoeven openen. Dit geldt voor zowel Z-vatting als F-vatting lenzen, want er zijn twee afzonderlijke ontgrendelingsknoppen voor lenzen. Op dezelfde manier kunt u batterijen verwisselen zonder de poort of de dome van de behuizing te hoeven verwijderen.
De Nauticam behuizingen worden standaard geleverd met een op batterij werkende handmatige flits-trigger, die op de hotshoe van de camera wordt aangesloten en de ondersteunde flitsers via glasvezelverbindingen aanstuurt vanuit twee optische poorten. Deze flash triggers werken meestal perfect, maar ik merkte een probleem op met de standaard flits-trigger bij de NA-Z8 behuizing.
Het werkte perfect tot 1/160 s, zelfs bij het triggeren van flitsers op 10 fps of zelfs 20 fps, maar bij 1/200 s (de maximale flitssynchronisatiesnelheid van de camera) merkte ik soms een donkere strook bovenaan het beeld op, alsof de maximale flitssynchronisatiesnelheid van de camera was overschreden. Dit was alleen zichtbaar met krachtige flitsers gebruikt bij de hoogste vermogens, zoals de Ikelite DS230 en de Retra Pro flitser die ik gebruikte voor de test. en op scènes die alleen verlicht worden door een stroboscooplamp. Als je voornamelijk in groothoek fotografeert met water bovenaan het kader, is het onwaarschijnlijk dat je iets opmerkt; Ik heb het niet gedaan, ondanks meer dan 500 groothoekopnamen bij 1/200s met de NA-Z9, die lijkt hetzelfde triggersprobleem te hebben.
Ik heb het probleem gemeld aan Nauticam, die de zaak onderzoekt, maar voor nu, als je absoluut 1/200s nodig hebt voor macro, dan heb je een geavanceerdere flitsstuurapparaat nodig dat de Z8 « ziet » als een aangesloten flits. Een mogelijkheid is de cNauticam TTL-converter voor Nikon , die ik voor het grootste deel van deze proef heb gebruikt. Ik merkte dat het gebruik van de TTL-converter correct belichte afbeeldingen opleverde bij de maximale synchronisatiesnelheid van 1/200s, maar hij kon de snelste bursts niet volledig bijhouden, waarbij drie opnamen van de 10 werden gemist bij opname met 10-20 fps. Nauticam werkt ook aan dit probleem via een firmware-update van de TTL-converter.
Laten we nu eens kijken hoe de NA-Z8 zich verhoudt tot de andere Nauticam-behuizingen in dezelfde categorie.
externe afmetingen
gewicht
breedte met handvatten
hoogte
diepte
alleen behuizing
behuizing + camera + batterijen
NA-Z9
361 mm
235 mm
165 mm
3,76 kg
5,10 kg
NA-Z8
356 mm
204 mm
163 mm
3,40 kg
4,31 kg
NA-D850
360 mm
195 mm
135 mm
3,07 kg
4,12 kg
NA-D810
350 mm
208 mm
134 mm
2,96 kg
3,84 kg
NA-D500
357 mm
188 mm
134 mm
3,02 kg
3,88 kg
Zoals je kunt zien, weegt de Z8 in de NA-Z8 behuizing vrijwel hetzelfde als de D850 in de NA-D850 behuizing (slechts 190g meer, inclusief camera en batterij) en zijn de externe afmetingen vrijwel hetzelfde, behalve de diepte van de behuizing, omdat de Z8 28mm dieper is om plaats te maken voor de FTZ-II adapter. Deze ontwerpkieze maakt dat je dezelfde poorten kunt blijven gebruiken wanneer je overschakelt van een Nikon DSLR naar een Nikon Z camera, maar maakt de nieuwe behuizingen wel wat omvangrijker. Ik had een dunner huis liever gehad, maar de NA-Z8 past nog steeds in het bovenste compartiment van mijn Pelican 1637 Air Case, dus ik vind het niet zo erg.
Voor degenen die kiezen voor de Z9 of de Z8, moet je weten dat de poort van de behuizing dichter bij de zeebodem is op de NA-Z8 behuizing, ongeveer 3 cm. Dit zal alleen verschil maken bij zeer lage opnamen op het zand.
Tot slot, nu Nikon mirrorless gebruikers over een lichte groothoekoptie beschikken – de Z 24-50mm/WWL-C combinatie – was ik benieuwd hoe deze zich verhoudt tot een compact Sony-equivalent – de FE 28-60mm/WWL-1B combinatie – die al jaren beschikbaar is. De Nauticam E-mount behuizingen zijn kleiner dan de Z-mount behuizingen (100 mm tegen 120 mm poortdiameter), maar de Nikon poort is korter en de WWL-C is kleiner dan de WWL-1B. Dus, wat is het uiteindelijke resultaat?
Dankzij de fotograaf uit Sydney Zachary Hudson, die vriendelijk zijn Sony A1 in de Nauticam NA-A1 behuizing heeft uitgeleend, heb ik een aantal metingen kunnen uitvoeren om de Nikon en Sony systemen te vergelijken:
Opmerkelijk is dat in deze veelzijdige groothoek configuratie het Nikon Z8 systeem bijna net zo compact is als het Sony A1 systeem en slechts 0,5 kg meer weegt, wanneer alle componenten zijn toegevoegd: geweldig nieuws voor reizende fotografen!
Laatste gedachten
De Nikon Z8 is een van de beste camera’s op de markt, excelleren in bijna alle uitdagingen voor onderwaterfotografie die je hem kunt geven.
Ik had deze uitspraak kunnen schrijven over de D850 in 2017, maar in de afgelopen zes jaar heeft de autofocus technologie aanzienlijke verbeteringen geboekt, terwijl mirrorless camera’s geleidelijk zijn gerijpt, waardoor de kloof in zoekerkwaliteit en batterijduur is gedicht. Nu zijn de dingen veranderd: de elektronische zoekerervaring is zo goed geworden dat het een van de belangrijkste redenen voor een upgrade is, met autofocus en de eenvoud waarmee je video’s van professionele kwaliteit kunt opnemen.
De Nikon Z8 is een van de beste camera’s op de markt, die uitblinkt in bijna alle uitdagingen voor onderwaterfotografie die je hem kunt geven.
Als je van je D500 houdt en aarzelt om de compacte en veelzijdige Tokina 10-17 mm fisheye op te geven, denk dan aan de Z 24-50 mm/WWL-C combinatie, die het groothoek- en korte scherpstelbereik van de Tokina zal dekken. En bieden een veel betere beeldkwaliteit. En als een fisheye echt nodig is, blijft de Nikon 8-15 mm een uitstekende optie. In elk geval kun je de Z8 in een D500 veranderen door een hendel over te halen om naar de DX-modus te schakelen.
Indrukwekkend is dat Nauticam erin geslaagd is om acht van de bedieningen van de Nikon Z8 om te zetten in ergonomische hendels, geplaatst in de buurt van de handvatten van hun NA-Z8 hoes, die je vele opties bieden om de camera je eigen te maken. Alles bij elkaar zal de Nikon Z8/Nauticam NA-Z8 combinatie je in staat stellen om sneller beelden te maken met een hogere slagingskans dan de D850 en D500 ooit zouden kunnen, evenals de mogelijkheid om een veel hogere kwaliteit video op te nemen, als dat iets is waar je naar op zoek bent.
Dus, is de Z8 de beste onderwater Nikon camera van dit moment? Nou, dat hangt ervan af: als grootte, gewicht en kosten geen probleem zijn, zou ik je aanraden om de Nikon Z9 te overwegen, die iets beter scoort qua autofocus tracking (de detectie van dieren is verbazingwekkend handig voor zeeleven) en ongeveer 2,5 keer langer meegaat. Maar, die behuizing is een grote en zware beest! De meeste onderwaterfotografen zullen vinden dat de Nikon Z8 de juiste keuze is. Hoe dan ook, of je nu voor een Z8 of een Z9 kiest, je zult ontdekken dat het de beste Nikon camera is die je ooit onder water hebt gebruikt.
Nicolas Rémy is een professionele fotograaf gevestigd in Australië en oprichter van de club en online onderwaterfotografieschool. The Underwater ClubZijn beelden zijn veelvuldig gepubliceerd dans les médias imprimés et numériques et ont remporté plus de 35 prix photographiques gewonnen. Nicolas wil graag bedanken Nauticam voor het leveren van zijn NA-Z8 behuizing voor de Nikon Z8 en diverse accessoires en Nikon Australië voor het leveren van de fisheye-objectieven Z 105 mm f/2.8, Z 24-50 mm f/4-6.3 en AF-S 8-15 mm gebruikt in deze recensie.
