Bekend en gewaardeerd door het grote publiek, de bultrugwalvissen (Megaptera novaeangliae), met een lengte van ongeveer 13 meter en een gewicht van 25 ton, zagen hun populaties aanzienlijk afnemen in de jaren 1960 als gevolg van commerciële walvisvangst. Daarom werden ze in 1970 door de Verenigde Staten onder bescherming geplaatst door ze als ‘bedreigd’ te classificeren.
In 2010 startte de NOAA visserijdienst (National Oceanic and Atmospheric Administration) een herziening van de status van bultrugwalvissen. Om beter bestudeerd te kunnen worden, werd de soort, die praktisch in alle zeeën ter wereld te vinden is, in veertien verschillende populaties wereldwijd verdeeld.
In 2016, na een reeks van studies, werden 9 van de 14 oorspronkelijk gedefinieerde populaties verwijderd van de lijst van bedreigde diersoorten, wat bewijst dat de bewustmakings- en beschermingsinspanningen die al decennia wereldwijd zijn gevoerd, succesvol zijn geweest. Zoals de NOAA benadrukt, heeft het door de Internationale Walvisvaartcommissie sinds 1982 opgelegde moratorium op de jacht een belangrijke rol gespeeld in de toename van het aantal individuen per populatie.
Toch worden 4 populaties nog steeds als bedreigd beschouwd (Kaapverdië, noordwestelijke Stille Oceaan, Midden-Amerika en Arabische Zee) en is er één heringedeeld als bedreigde diersoort (Mexico). Van de 4 bedreigde populaties, passeren er 2 op bepaalde momenten van het jaar door de Amerikaanse territoriale wateren, voornamelijk om zich te voeden, hetzelfde geldt voor de Mexicaanse populatie.
De Amerikaanse autoriteiten kondigden op dinsdag 6 september 2016 regelgevende maatregelen aan die bedoeld zijn om de bescherming van deze twee populaties, die voortdurend evolueren in de Amerikaanse wateren nabij Hawaï en Alaska, en de Mexicaanse populatie die daar mogelijk af en toe verblijft, te vergroten. Deze maatregelen hebben met name betrekking op de minimale afstanden die moeten worden gerespecteerd door schepen die in de buurt van deze walvisachtigen varen.
Foto bovenaan de pagina: © Gilles Diraimondo.
Morgane CONSTANTIN