Beschermd égé gedurende meer dan 30 jaar zijn de atollen van Tubbataha, ver weg in het midden van de Suluzee, een toevluchtsoord geworden: een émarien reservaat, geclassificeerd éals UNESCO-werelderfgoed en geveegd édoor alomtegenwoordige stromingen, herbergt het een overvloed aan pelagische visésen eèn ongerepte koraalriféfen in perfecte conditieé, een waar modelé. Vé van conservering, de bestemming proèfiteert énévan strenge bescherming en slechts weinige duikers hebben het voorrecht ’om van dit juweel te genieten.èOnder het oppervlak exploderen de kleurrijke koraalriffen van leven en strekken zich oneindig ver uit met een verbluffende biodiversiteit! © Anthony Leydet[/caption]
Suluzee tussen de Filippijnen en Maleisië, bijna 150 km ten oosten van de kust van Palawan. De zon gaat op en de lucht is al gevuld met sublieme kleuren boven een spiegelglad zeeoppervlak. Je kunt de contouren van de atollen nauwelijks onderscheiden, die een azuurblauwe band bieden die zich lijkt uit te strekken over een niet te zien afstand. Je komt hier, midden in het niets, na tientallen uren varen vanuit Puerto Princesa en de broeierige warmte. Het Natuurpark Tubbataha Riffen opent zijn deuren, en niets lijkt in eerste instantie te voorspellen wat de bezoekers te wachten staat. Het zijn de enige atollen in de Filippijnen, een echte curiositeit: het Noordelijke atol, dat 16 km bij 5 meet, en het Zuidelijke atol, dat 5 km bij 3 meet, vergezeld door het Jessie Beazley Reef. Ze zijn het resultaat van onderzeese vulkanische activiteit van de tot rust gekomen Cagayan keten. In de Sama-taal, gesproken in het zuiden van de Filippijnen, betekent « Tubbataha » « een lang rif blootgesteld bij eb ».

De afstand tot de dichtstbijzijnde eilanden heeft ze lange tijd natuurlijk beschermd, vooral tegen overbevissing. De eerste bedreigingen kwamen met de ontwikkeling van vissersboten, met name het vissen met cyanide of dynamiet die bijzonder destructief zijn voor ecosystemen. Maar de reactie bleef niet uit om de site te beschermen, die in 1988 werd uitgeroepen tot marien reservaat. En enkele jaren later, in 1993, werden de Tubbataha atollen ingeschreven op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Het Natuurpark Tubbataha Riffen is afgezet door een driehoekige zone van 970 km², bijna zo groot als Hongkong.

Het privilege èom een bijna maagdelijke wereld te verkennen’Naar Tubbataha komen is verdiend. De reis is weliswaar lang, maar vooral de plaatsen zijn beperkt. Er mag alleen gedurende 3 maanden, van half maart tot half juni, worden gedoken. De omstandigheden zijn dan optimaal en de zee ziet er meestal uit als een stilstaande plas. Minder dan 20 boten mogen toegang krijgen tot deze riffen. Voor de pandemie, in 2019, hadden slechts 3500 duikers het geluk om hier hun vinnen nat te maken. Daar duiken is een waar privilege.
Deze doctorvissen komen om zich te laten reinigen op een van de vele schoonmaakstations. © Anthony Leydet
Alles is gedaan zodat de duikers zo min mogelijk impact op het milieu hebben en de regels zijn dan ook streng. Vanaf de eerste avond, tijdens de overtocht vanuit Palawan, wordt er een duidelijk en precies briefing gegeven door de organisatoren van de cruise. Verbod op aanraken, verstoren, verzamelen… De duiker moet niet meer zijn dan een getuige en geen acteur. Zou dit niet overal moeten worden toegepast? Het is ook verboden om ergens op de bodem van Tubbataha te landen. We accepteren dit zonder morren en raken er uiteindelijk snel aan gewend.

Tubbataha biedt zijn gasten het ongelooflijke voordeel om totaal ongerepte koraalriffen te observeren waarvan de balans intact is. Dat realiseer je je al bij de eerste duiken. Helemaal beschermd, gedijt het onderwaterleven zonder enige bedreiging. Er zijn niet minder dan 360 koraalsoorten geteld op ongeveer 800 die wereldwijd bekend zijn en meer dan 750 vissen. De gehele pracht van de Koraaldriehoek…
De Koraaldriehoek in volle glorie!Onder water werkt de magie direct… De prachtige riffen, badend in warm, helder water, tonen hun volledige potentieel en bruisen van leven. Meestal zijn de stromingen in Tubbataha merkbaar en soms erg sterk. Ze vegen langs de grote hellingen rondom de atollen, eerst in de ene richting en dan, binnen enkele minuten, in de andere richting. Daardoor maken we bijna uitsluitend driftduiken, waardoor je een compleet overzicht hebt van het rif en de voortdurende activiteit kunt waarnemen. Tussen de koralen en gigantische gorgonen is de biodiversiteit indrukwekkend. De vissen, zowel solitaire als groeperen, nemen de gehele ruimte in bezit tot groot genot van het oog. De kolommen van geelvintonijn () en barracuda’s () en barracuda’s (soorten) zijn een waar schouwspel. De schildpadden, zowel groene (soorten) zijn een waar schouwspel. De schildpadden, zowel groene ( ) als karets () als karets () kruisen ons pad bij elke duik, terwijl ze vredig over het rif glijden. De indrukwekkende aanwezigheid van jongvolwassenen is evident. Zoveel jonge Napoleonvissen () kruisen ons pad bij elke duik, terwijl ze vredig over het rif glijden. De indrukwekkende aanwezigheid van jongvolwassenen is evident. Zoveel jonge Napoleonvissen () en scholen van jonge grijze rifhaaien () en scholen van jonge grijze rifhaaien () te zien is simpelweg uitzonderlijk!
) te zien is simpelweg uitzonderlijk!
De scholen van geelvintonijnedijken maken deel uit van het decor. Je ziet er ook indrukwekkende wervelende scholen van barracuda’s. © Anthony Leydet
Zelfs als de stromingen het niet altijd mogelijk maken om in de hoeken van de riffen te zoeken, zullen macroliefhebbers altijd een mooie verzameling naaktslakken vinden. Kers op de taart: ten zuidoosten van het noordatol zijn bepaalde gorgonen de schuilplaats van piepkleine dwergzeepaardjes!
Een toevluchtsoord voor haaienIn een tijdperk waarin haaien in alle oceanen worden bedreigd en hun afslachting altijd voortduurt, zijn er toch plekken waar ze nog worden beschermd. Tubbataha is een van die plekken waar haaien overal zijn. Een paar duiken zijn voldoende om dat te realiseren. Een goede dozijn soorten zijn er geteld.
De walvishaai is een van de sterren van Tubbataha. Altijd een oog houden in het blauw… © Anthony Leydet
Het is uitzonderlijk! Zelfs als het moeilijk is, maar niet onmogelijk, om er zoveel te zien binnen 5 dagen duiken, zie je vooral veel koraalhaaien (
, zwartpunthaaien (, zwartpunthaaien (), witpunthaaien (), witpunthaaien (), grijze rifhaaien (), grijze rifhaaien ()… Niet te vergeten de beroemde walvishaai ()… Niet te vergeten de beroemde walvishaai () die zeer aanwezig is rond de atollen. Ook tijgerhaaien () die zeer aanwezig is rond de atollen. Ook tijgerhaaien (Alopiassoorten), verpleegstershaaien (), vossenhaaien (soorten), verpleegstershaaien ( soorten,soorten, soorten) of hamerhaaien ( soorten) of hamerhaaien ( soorten) worden regelmatig gezien! Mantaroggen (Mobula soorten) zijn ook goed vertegenwoordigd en begeleiden duikers langs de hellingen.soorten) worden regelmatig gezien! Mantaroggen (Mobula soorten) zijn ook goed vertegenwoordigd en begeleiden duikers langs de hellingen. Het natuurpark onder de hoede van de rangersEen dozijn rangers zijn permanent aanwezig op het noordelijke atol. Hun basis is het Rangers Station op de kleine zandbank ten zuiden van het grootste atol. Het team, bestaande uit militairen, kustwachters, gemeentelijk personeel van Cagayancillo, leden van het beheerbureau van Tubbataha en duikers, staat onder leiding van Angelique M. Songco, door hen liefkozend « Mama Rangers » genoemd. Hun rol is simpelweg om de integriteit van de rijkdommen van Tubbataha te bewaken door toezicht uit te oefenen en op te treden tegen vissers en stropers die het park binnenkomen. Ze voeren ook wetenschappelijke studies uit of verwijderen invasieve soorten (zoals de doornenkroon-zeester, die, als ze zich vermenigvuldigen, kunnen een serieuze bedreiging vormen voor de koralen).
, die, als ze zich vermenigvuldigen, kunnen een serieuze bedreiging vormen voor de koralen).
Hoewel macrofotografie niet eenvoudig is vanwege de altijd aanwezige stromingen, ontbreken de onderwerpen niet, zoals dit dwergzeepaardje. © Anthony Leydet
Een duikexpeditie op de riffen van Tubbataha is een uitzonderlijk avontuur dat elke duiker voor het leven zal bijblijven. Een kans om getuige te zijn van een echt succes van behoud, geleid door het beheerbureau van Tubbataha, en om onderwaterleven te observeren zoals je dat overal zou willen zien. De volgende die erheen gaan zullen een extra privilege hebben… Want de pandemie heeft twee toeristenseizoenen doen stranden en in de lente van 2022 zullen de wateren van Tubbataha al 3 jaar niet gedoken zijn, behalve door de enkele gelukkigen die aan het begin van het seizoen 2020 kwamen voordat de grenzen sloten.
Olympus Digital Camera