Zeehonden, van pool tot pool

Onhandig op het land, blijken zeehonden getalenteerde zwemmers en ware kampioenen in vrijduiken te zijn! Zeehondenpopulaties zijn te vinden in vele wereldwijde gebieden, variërend van de poolwateren tot de oevers van de Middellandse Zee. Terwijl sommige soorten vandaag de dag gedijen, worden andere geconfronteerd met nieuwe bedreigingen die beschermende maatregelen en studies vereisen.

Diversiteit aan zeehondensoorten

De ringelrob (Pusa hispida), de kleinste, is amper 1,20 meter lang. Aan de andere kant zijn er zeeolifanten (Mirounga leonina) met mannetjes die vaak de 2 ton overschrijden. Onder de fascinerende soorten kunnen we de kapuchijnrob (Cystophora cristata) noemen, met zijn gezwollen gezicht, of de formidabele zeeluipaard (Hydrurga leptonyx) met zijn krans van scherpe tanden.

Er bestaan 18 soorten zeehonden, ingedeeld in 4 onderfamilies, die helpen hun verspreidingsgebieden te begrijpen:

• Phocinen : Zeehonden van het noordelijk halfrond, voornamelijk in de Arctische gebieden. Sommige soorten bewonen ook de Franse (Kanaal en Noord-Atlantische) en Belgische kusten.
• Lobodontinen : Gelegen langs de Antarctische kusten, geven ze ook de voorkeur aan koude wateren.
• Monachinen : Ook bekend als monniksrobben, ze leven in tropische en subtropische wateren. De Caribische monniksrob (Monachus tropicalis) is sinds 1950 uitgestorven. Er zijn nog twee bedreigde soorten: de Hawaïaanse monniksrob (Monachus schauinslandi) en de Middellandse Zee-monniksrob (Monachus monachus).
• Eystophorinen : Deze familie wordt gekenmerkt door mannetjes met een uitsteeksel, een kam of een slurf op hun hoofd.